Het openbaar vervoer in Helsinki

Toen ik voor het eerst het openbaar vervoer in Helsinki gebruikte dacht ik dat mijn reiskaart net zo werkte als de ov-kaart. Maar het gaat hier helemaal niet over inchecken en uitchecken. De kaart op zak hebben is al genoeg. In eerste instantie leek het dus ook alsof iedereen zwart reed. Je kon niet zien of iemand een geldige reiskaart had of dat iedereen gewoon gratis ritjes met de trein maakte. Het gehele systeem is gebaseerd op het vertrouwen. Wauw.

De reiskaart is een beetje hetzelfde principe als de ov-chipkaart. Je koopt een kaart en daarbij kun je geld op je kaart zetten of een abonnement. Die abonnementen zijn overigens geldig voor al het openbaar vervoer. Voor €24,- per maand reis ik onbeperkt met bus, trein, metro en tram in de Helsinki regio. Probeer dat maar eens in Nederland.

Walk right in...

Er zijn hier geen hokjes die alleen open gaan als je je kaart erbij langs houdt. De trein, tram en metro zijn open voor iedereen en zwart rijden gaat eigenlijk heel gemakkelijk. Er zijn af en toe controles en als je gepakt wordt kost het je €80,-. Maar controle is er vaker niet dan wel. Zoals ik in de trein van Groningen naar Amsterdam misschien wel drie keer een conducteur zie, heb ik er hier in de afgelopen maand nog twee keer een controleur gezien. Terwijl ik elke dag in de trein zit. Je zult misschien denken dat het dan misschien zonde is van je geld en dat je ook best zwart kunt rijden als er zo weinig wordt gecontroleerd, maar de Finnen zijn erg betrouwbaar en kopen gewoon heel netjes hun kaartje. Heel erg anders dan Nederland.

Het openbaar vervoer is ook heel erg gemakkelijk te gebruiken. We hebben maar één metro lijn dus verdwalen of de verkeerde metro nemen is wel heel erg lastig. De reiskaarten of gewone dagkaartjes kun je werkelijk overal kopen en ondanks dat de Finse namen erg lastig zijn is de Zweedse versie eronder geschreven.. Die zijn soms iets gemakkelijker te begrijpen plus de trein en metro stations zijn erg makkelijk bereikbaar voor rolstoelgebruikers. Het beste van allemaal: de treinen, metro en trams rijden vaak. De metro komt om de vier minuten, de trein om de tien minuten en de bus om de vijftien minuten. Wat een verwennerij als je gewend bent dat de bus om het uur komt.

En het allerbeste van allemaal, vertraging komt nauwelijks voor in het woordenboek van het openbaar vervoer in Finland!

Wat leerde ik van mijn eerste 2,5 maand in Helsinki?

Over precies twee maanden zit ik in het vliegtuig naar huis. Iets waar ik liever nog niet aan denk, want ik vind het veel te leuk hier. Maar als ik nog twee maanden heb betekent dat ik het meeste al gehad heb. Annebelle, een dame die in precies hetzelfde schuitje zit alleen dan in Zweden schreef vorige week over haar leermomenten. Toen ging ik daar zelf ook over nadenken en kwam tot de conclusie dat er in de eerste 2,5 maand al behoorlijk wat leermomentjes zaten. Vandaag deel ik een paar van deze leermomentjes met jullie.

♥ Vrienden maak je heel erg snel
Iets waar ik in het begin nogal bang voor was dat het niet zou gebeuren, maar heel snel veranderde. Vrienden maak je op uitwisseling heel snel. Ik ben onwijs gelukkig met twee toffe huisgenoten en er zijn genoeg mensen die ik in mijn koffer wil stoppen om mee naar huis te nemen. Zij maken de tijd hier gewoon nog veel leuker en dat ze zo dichtbij wonen is ook zeker heel erg fijn.

♥ Heimwee hebben is niet erg
Het is helemaal niet erg om thuis te missen of om gewoon Nederland te missen. Het gevoel van heimwee en gewoon even lekker willen huilen hoort er allemaal bij. Ik waardeer Nederland nu een stuk meer, (vergeleken met andere landen moeten we gelukkig zijn met Nederland) maar ik leerde ook dat ik gewoon op mezelf was aangewezen en ik niet zomaar naar huis kon.

♥ Mijn reisdrang is groter geworden
Voordat ik aan dit avontuur begon had ik niet een hele grote drang om onwijs veel van de wereld te zien. Maar met een heleboel nieuwe vrienden is de lijst met landen die ik moet zien een stuk groter geworden. De drang om te reizen is groter geworden en het gevoel dat de wereld veel groter is ook. Hongarije, Rusland, Peru en Puerto Rico staan zeker hoog op mijn lijstje, maar dat is niet het enige. Ik wil nog veel meer van de wereld zien!

♥ Helsinki voelt als mijn tweede thuis
Ik had niet verwacht dat ik me zo snel en gemakkelijk thuis zou voelen, maar het is wel gebeurd. De straten van Helsinki voelen zo vertrouwd en ik kan eigenlijk niet geloven dat ik over twee maanden niet meer in de trein zit naar school of de nachtbus terug naar huis neem.

Verder heb ik geleerd dat er heel veel Fransen op uitwisseling gaan, als je niet uit Amsterdam komt ben je niet echt interessant, een Nederlander die geen wiet rookt is al helemaal niet interessant, de Finse reclame in Spotify nog vervelender is dan de Nederlandse, er komt een gevecht met een te strakke spijkerbroek, geen stofzuiger hebben is stom, spinnen bestaan niet in Finland, sneeuw kan op hele onverwachte momenten tevoorschijn komen en andere culturen hebben onwijs lekkere gerechten.

Ik ben klaar voor de volgende leermomenten!

Hoe kun je het beste op ijs lopen zonder te vallen?

Eigenlijk is het hier helemaal niet zo koud in Helsinki. Die snowboots, muts en handschoenen die tot -20 kunnen heb ik eigenlijk helemaal niet nodig. De sneeuw die hier al sinds begin december ligt begint nu te smelten en vervolgens bevriest het opnieuw. De straten van Helsinki veranderen in een ijsbaan en wandelen op ijs is een heel avontuur. Nu heb ik zelf nog niet plat op de grond gelegen, maar heb al wel een paar dingen geleerd over hoe je het beste kunt wandelen op de ijzige straten van Helsinki. Niet alleen handig hier, maar kan ook van pas komen op de straten in Nederland.

Ten eerste: wees niet bang! Je moet naar buiten – Helsinki is er op ingesteld – en als je niet naar buiten durft dan is er een mogelijkheid dat je vier maanden binnen moet blijven. Ook in Nederland of in welk land dan ook kun je niet binnen blijven alleen maar om een beetje ijs op de weg (met de auto is dit natuurlijk een ander verhaal).

Het lopen op ijs is een kunst op zich. Normaal lopen we gewoon rechtop met het gewicht op beide voeten. Maar dit betekent ook dat we niet veel balans hebben zodra we op het ijs stappen. Vandaar dat we ons gewicht op onze voorvoeten moeten hebben in plaats van het midden van de voet. Ja, je doet alsof je loopt als een pinguïn maar het helpt wel. Dat is de grote oplossing.

Als je nu over de straat loopt en je glibbert alle kanten uit, zelfs als pinguïn, probeer dan gewoon op sneeuw te lopen als die mogelijkheid er is. Dat loopt een stuk stabieler. Hier in Helsinki hebben ze overal met kleine kiezelstenen gestrooid. De soort kiezelstenen die heel snel in je schoenen komen, maar wel zorgen dat je niet op je kont valt. Ook hebben sommige straten vloerverwarming. Daardoor zijn de winkelstraten schoon en ijsvrij. Plus, helpt tegen koude voeten, want je wandelt niet door sneeuw.

Andere tip is lopen waar andere mensen lopen. Als zij niet vallen dan zal jij waarschijnlijk ook niet vallen. Verder zijn putdeksel, andere metalen oppervlakken of strepen op de weg, zoals zebra strepen zijn ook gevaarlijk materiaal. Plus, de oudere mensen houden zich ook staande op het ijs. Als zij het ook kunnen, dan kunnen wij het ook!