Waarom ik van de sauna ben gaan houden?

sauna18bron foto

De sauna. Een van de dingen die ik echt wel mis uit Finland. Het land waar er bijna meer sauna’s zijn dan mensen en waar je de sauna in de achtertuin kan vinden. De plek waar het zo heerlijk warm is, je de tijd even kan vergeten en alle spieren in je lichaam ontspannen. De sauna is ook een plek waar de bijzonderste verhalen naar boven komen.

Voor vier maanden lang kon je me er twee keer per week vinden. In ons appartementsgebouw hadden we een sauna die we op dinsdags en donderdagavond kon gebruiken. De warmte die je koude voeten ontdooien in de winterperiode en de hete stoom die aan je neusvleugels prikt. Je voelt het zweet over je rug naar beneden lopen en er is geen enkel plekje van je lichaam meer droog. Je stapt onder de koude douche die je de adem beneemt, maar je lichaam weer wakker schud. ’s Avonds als je dan op bed ligt duurt het maar heel even voordat je in een diepe slaap valt en onwijs lekker slaapt. De sauna wordt dus heel erg gemist.

De sauna was het fijnst na een intensieve les boksen of een hele koude dag. Rillend in de kleedkamer al je kleren uittrekken, maar zodra je in de sauna staat voel je de warme lucht je spieren ontspannen en merk je helemaal niet meer dat het -10 graden is buiten. En die koude douche tussendoor? Daar wen je wel aan.

De sauna zorgde ervoor dat ik heerlijk kon slapen, nauwelijks meer koude voeten had en het zorgde ervoor dat ik een stuk minder spierpijn had na het sporten. Ook wen je eraan om in je nakie rond te paraderen, want iedereen loopt in de blote kont. Helemaal niet zo ongemakkelijk meer.

Nu is het naar de sauna gaan niet zo gemakkelijk meer. Het is niet meer twee trappen naar beneden en de geur van warm hout al ruiken. Het kost me nu €16,50 om één avondje naar een spa te gaan om te genieten van de warmte en ontspannen spieren. Ooit krijg ik nog eens een echte sauna in de achtertuin. Met een dompelbad ernaast, want dat is het allerfijnst.

Droom jij ook van een sauna in de achtertuin?

De verschillen tussen Nederland en Finland

Vandaag is het precies twee maanden geleden dat ik voet zette op Finse grond. Helsinki is mijn nieuwe thuis geworden en ik ken hier steeds beter de weg. Maar zoals je dat altijd hebt in een ander land, er zijn een heleboel verschillen. Nu mogen we als Nederland en Finland wel allebei in Europa liggen en allebei gebruik maken van de euro (hartstikke handig). Het is en blijft toch anders dan thuis. Vandaag deel ik de grootste verschillen die ik hier gemerkt heb en waar ik nog steeds niet aan kan wennen.

♥ In rijtjes wachten op de bus
Finnen zijn eigenlijk heel rustig en netjes. Voordat je de bus is stapt is er dus weinig geduw en getrek, want ze blijven heel rustig. De uitwisselingsstudenten zijn diegene die er een potje van maken. Hieronder zie je een foto van een dagelijkse situatie hoe de Finnen wachten op de bus.

♥ Het slot van de wc
De sloten in het algemeen zijn hier anders dan thuis, maar in de wc is dat het gekst. In het begin dacht ik dat alle wc deuren misschien gewoon kapot waren, maar hier draaien de sloten gewoon de andere kant op. Zoals wij ze naar de deurpost toe draaien, gaat hier de knop de andere kant op.

♥ Een extra wasbak in het wc hokje
Dit vond ik persoonlijk nog iets gekker dan het slot. Stel je voor, je loopt een publieke wc in, zoals in een restaurant of op het vliegveld. Dan heb je één grote ruimte met veel wasbakken en daarnaast heb je dan de wc hokjes. Hier in Finland hebben ze dus een wasbak in het kleinere wc hokje en in de gewone grote ruimte. Of ze durven niet in publiek de handen te wassen, willen graag een zo klein mogelijk wc hokje of wassen gewoon graag op twee verschillende plekken hun handen. Ik snap er niets van

♥ Een douche slang naast de wasbak
Ja, die toiletten zitten me wel dwars hier, want niet alleen hebben ze een ander slot of een extra wasbak, naast die extra wasbak hangt een douche slang. Ik heb hier verschillende verklaringen voor gehoord en ik vind het zo gek. Verklaring 1: Als je bijvoorbeeld liever niet met wc papier in de weer gaat, maar je billen liever met water schoonmaakt. Verklaring twee: voor het schoonmaken van de baby’s. Juist ja. Ik snap er niets van.

♥ De stoplichten gaan niet automatisch
Iets waar ik zelf niet echt tegenaan liep totdat Meneer erover begon. Dan zie het natuurlijk overal. Zoals wij sensoren in de weg hebben en het stoplicht weet of er iemand wacht of niet is dat hier niet zo. Je kunt hier zo een hele tijd staan wachten voor het rode stoplicht terwijl er niemand op het kruispunt staat.

♥ Iedereen wacht netjes
Hoewel je dus soms lang voor het rode stoplicht moet wachten, blijven de Finnen hier erg netjes wachten. Dan heb ik het niet alleen over de automobilisten maar ook over voetgangers. Ze zijn hier niet zo druk en gehaast.

♥ Gokautomaten
Je kunt het hier overal doen, terwijl je je wekelijkse boodschappen doet, op het station of wachtende op de metro. Zelfs als je een filmpje wilt kijken in de bioscoop kun je je achter een gokkast verschuilen. Je kunt ze niet ontvluchten, ze zijn hier namelijk overal. Dat ze in de kroeg staan is normaal, maar tijdens het winkelen, boodschappen doen of film kijken ook kunnen gokken. Dat vind ik wel gek, vooral omdat er ook altijd mensen bij staan. Ik zie maar zelden een gokkast onbemand.

De grootste verschillen die mij zijn opgevallen, want eigenlijk valt het best mee hoor. Zoveel verschillen wij nu ook weer niet van de Finnen of de Finnen van ons. De kleine verschillen zoals de vreemde taal, de kalmte en het overmatig drankverbruik was ik op voorbereid. Die kleine wc’s met het gekke slot? Daar was ik absoluut niet op voorbereid.

Porvoo

Afgelopen zaterdag was mijn eerste uitstapje buiten Helsinki. We namen een bus en binnen veertig minuten stonden we vijftig kilometer buiten Helsinki. Porvoo is de twee na oudste stad van Helsinki en met zijn tijdloze sfeer is het heel erg enthousiast bij toeristen. Porvoo is namelijk onderverdeeld in een ‘oude’ en een ‘nieuwe’ stad. Wij zijn vooral in het oude gedeelte geweest, want dat zag er gewoon veel mooier uit.

Ik heb een heleboel foto’s gemaakt en kijk mee naar het oude gedeelte van Porvoo. Die bedekt was met een dun laagje sneeuw.

 

Ik at er het beste mozzarella broodje ooit, maakte een heleboel foto’s, stond op 15 centimeter dik ijs, had bevoren tenen en speelde spelletjes totdat we eindelijk in de bus terug naar huis konden. De stad was iets kleiner dan dat we hadden verwacht, maar wat was het een lief stadje. Ik kom hier graag nog eens terug wanneer de zon schijnt en alles in bloei staat. Dan een wandeling langs de rivier met een zonnetje op mijn gezicht.

Ik kan er nu al naar uitkijken. Snel het volgende uitstapje plannen!