De verschillen tussen Nederland en Finland

Vandaag is het precies twee maanden geleden dat ik voet zette op Finse grond. Helsinki is mijn nieuwe thuis geworden en ik ken hier steeds beter de weg. Maar zoals je dat altijd hebt in een ander land, er zijn een heleboel verschillen. Nu mogen we als Nederland en Finland wel allebei in Europa liggen en allebei gebruik maken van de euro (hartstikke handig). Het is en blijft toch anders dan thuis. Vandaag deel ik de grootste verschillen die ik hier gemerkt heb en waar ik nog steeds niet aan kan wennen.

♥ In rijtjes wachten op de bus
Finnen zijn eigenlijk heel rustig en netjes. Voordat je de bus is stapt is er dus weinig geduw en getrek, want ze blijven heel rustig. De uitwisselingsstudenten zijn diegene die er een potje van maken. Hieronder zie je een foto van een dagelijkse situatie hoe de Finnen wachten op de bus.

♥ Het slot van de wc
De sloten in het algemeen zijn hier anders dan thuis, maar in de wc is dat het gekst. In het begin dacht ik dat alle wc deuren misschien gewoon kapot waren, maar hier draaien de sloten gewoon de andere kant op. Zoals wij ze naar de deurpost toe draaien, gaat hier de knop de andere kant op.

♥ Een extra wasbak in het wc hokje
Dit vond ik persoonlijk nog iets gekker dan het slot. Stel je voor, je loopt een publieke wc in, zoals in een restaurant of op het vliegveld. Dan heb je één grote ruimte met veel wasbakken en daarnaast heb je dan de wc hokjes. Hier in Finland hebben ze dus een wasbak in het kleinere wc hokje en in de gewone grote ruimte. Of ze durven niet in publiek de handen te wassen, willen graag een zo klein mogelijk wc hokje of wassen gewoon graag op twee verschillende plekken hun handen. Ik snap er niets van

♥ Een douche slang naast de wasbak
Ja, die toiletten zitten me wel dwars hier, want niet alleen hebben ze een ander slot of een extra wasbak, naast die extra wasbak hangt een douche slang. Ik heb hier verschillende verklaringen voor gehoord en ik vind het zo gek. Verklaring 1: Als je bijvoorbeeld liever niet met wc papier in de weer gaat, maar je billen liever met water schoonmaakt. Verklaring twee: voor het schoonmaken van de baby’s. Juist ja. Ik snap er niets van.

♥ De stoplichten gaan niet automatisch
Iets waar ik zelf niet echt tegenaan liep totdat Meneer erover begon. Dan zie het natuurlijk overal. Zoals wij sensoren in de weg hebben en het stoplicht weet of er iemand wacht of niet is dat hier niet zo. Je kunt hier zo een hele tijd staan wachten voor het rode stoplicht terwijl er niemand op het kruispunt staat.

♥ Iedereen wacht netjes
Hoewel je dus soms lang voor het rode stoplicht moet wachten, blijven de Finnen hier erg netjes wachten. Dan heb ik het niet alleen over de automobilisten maar ook over voetgangers. Ze zijn hier niet zo druk en gehaast.

♥ Gokautomaten
Je kunt het hier overal doen, terwijl je je wekelijkse boodschappen doet, op het station of wachtende op de metro. Zelfs als je een filmpje wilt kijken in de bioscoop kun je je achter een gokkast verschuilen. Je kunt ze niet ontvluchten, ze zijn hier namelijk overal. Dat ze in de kroeg staan is normaal, maar tijdens het winkelen, boodschappen doen of film kijken ook kunnen gokken. Dat vind ik wel gek, vooral omdat er ook altijd mensen bij staan. Ik zie maar zelden een gokkast onbemand.

De grootste verschillen die mij zijn opgevallen, want eigenlijk valt het best mee hoor. Zoveel verschillen wij nu ook weer niet van de Finnen of de Finnen van ons. De kleine verschillen zoals de vreemde taal, de kalmte en het overmatig drankverbruik was ik op voorbereid. Die kleine wc’s met het gekke slot? Daar was ik absoluut niet op voorbereid.

Mijn tien tips om het Noorderlicht te zien

Het Noorderlicht zien is iets wat bij veel mensen een plekje heeft veroverd op de bucket list. Ik mag mezelf erg gelukkig prijzen dat ik het heb mogen bewonderen ondanks dat het zo minimaal was. Ik heb dan wel geen prachtige foto’s om het te bewijzen, maar tijdens de jacht naar het Noorderlicht heb ik wel een paar dingen geleerd. Vandaag vertel ik jullie dus mijn tien tips om het Noorderlicht het beste te kunnen vinden en te zien.

1. Reis naar een bestemming ten noorden van de poolcirkel
In Nederland heb je eigenlijk geen kans om het Noorderlicht te zien. Je moet omhoog dus. Hoe hoger je bent, hoe beter je het kunt zien. Nu zat ik ongeveer 100 kilometer boven de poolcirkel, maar als je de kans hebt moet je zeker hoger gaan.

2. Zoek een donkere plek
Hoe minder licht er om je heen is, hoe duidelijker het Noorderlicht zal zijn. Het is hetzelfde principe als wanneer je sterren wilt zien. Als je midden in de stad staat is het ook bijna onmogelijk om sterren te zien dan wanneer je op een onverlicht fietspad staat buiten de stad. Je oog heeft bovendien ook tijd nodig om aan het duister te wennen, kijk daarom ook niet teveel naar het beeldscherm van je telefoon of camera.

3. Kies de juiste datum
Boven de poolcirkel gaat de zon bijna niet onder in de zomer. Dat is dus geen succes recept voor het Noorderlicht. De beste tijd is tussen eind september en eind maart, maar het meeste succes is er in november tot februari. Wil je het Noorderlicht zoeken en tot je knieën in de sneeuw staan. Ga dan in december en januari.

4. Kies een heldere nacht
Het Noorderlicht zie je alleen als het een heldere avond is. Is de lucht volgepakt met bewolking dan hoef je het niet eens te proberen. Hoop dus op een heldere nacht wanneer je op zoek gaat naar het Noorderlicht zo tussen tien en twaalf uur. Je kunt natuurlijk ook het internet gebruiken, maar het is wel handig als je dan ook wat verstand hebt van infrarood-satellietopnames.

5. Zorg voor volle batterijen
Dit is noodzakelijk als je het wonder wilt fotograferen. Niets is vervelender dan de camera in de juiste positie hebben en dan juist net wanneer je die perfecte foto wilt nemen valt de camera uit. Zorg dus ook altijd voor een extra opgeladen batterij en bewaar deze op een warme plek. Batterijen houden niet van de kou.

6. Zorg dat je camera goed is ingesteld
Hier heb ik ervaring mee. Zorg dat je je van te voren hebt ingelezen en de camera goed hebt ingesteld. Niets is zo vervelender dan met je steenkoude vingers je camera proberen in te stellen en dan het grote spektakel missen.

7. Kleed jezelf warm aan
Dit is misschien wel de allerbelangrijkste tip. Zorg dat je goed en warm bent aangekleed. Een heldere avond betekent vaak dat het koud is. Helemaal wanneer je boven de poolcirkel bent. Als je dan op jacht wilt gaan is het belangrijk dat je niet na één kilometer bevroren tenen hebt. Tip: lagen, lagen en nog meer lagen.

8. Neem een zaklamp mee
Handig om de weg te kunnen zien, maar ook wanneer je de batterijen van je camera wilt verwisselen. Je kunt natuurlijk ook de zaklamp van je telefoon gebruiken. De technologie van tegenwoordig.

9. Wees geduldig
Het Noorderlicht is net een diva. Ze laat zich zien wanneer ze dat zelf wil en ze kan ook zo weer verdwijnen. Tijdens een actieve nacht kan het zo zijn dat ze er de hele avond is, maar op een stille nacht zoals ik had is ze er heel even en daarna komt ze ook niet weer terug. Wees dus geduldig wanneer je op haar wacht.

10. Geniet ervan
Je hebt je goed aangekleed, je hebt het licht eindelijk gevonden en een perfecte foto gemaakt. Ga er dan alsjeblieft van genieten, want het kan maar zo zijn dat het de laatste keer is dat je het wonder mag zien. Mijn ervaring was kort en niet intens, maar ik heb hem gezien!

Dit waren mijn tien tips. En vertel, staat het zien van het Noorderlicht ook op jouw bucket list of heb je hem al gezien?

Drankspelletje bussen spelen?

Vandaag deel ik met jullie één van mijn favoriete drankspellen. Een spel waarvan ik de uitleg ook al deelde op mijn oude blog en wat het best gelezen artikel was van de 663 berichten. In Lapland was dit spel ook populair, omdat je gegarandeerd genoeg alcohol in je systeem hebt. Dit spel gaf mij m’n allereerste heftige kater ooit z’n 4 jaar geleden en er zullen er heus hier en daar nog wel meer volgen. Zoals bij alle spelletjes zijn er meerder varianten, maar dit is diegene die ik het leukste vind. Deze variant bestaat uit drie vragen rondes en de bus ronde, maar wil je een andere variant proberen kijk dan eens hier.

Wat heb je nodig?

– Een pakje kaarten natuurlijk
– Alcohol. (Dit kan van alles zijn en je kunt het zo gek maken als je wilt)

Het leukste is dat je dit met een hele grote groep mensen kunt doen. Toch stel ik voor dat de groep niet groter is dan zes tot acht personen. 

De spelregels:
Je hebt een stapeltje kaarten. De joker kan eruit, want die gebruik je niet. Schudden maar en als gesloten stapel voor je leggen op tafel.

DSCN0848

Er is één persoon die de kaarten uitdeelt en de vragen stelt. Niemand anders mag aan het stapeltje kaarten zitten. We moeten het natuurlijk wel een beetje eerlijk houden. Laten we er even vanuit gaan dat jij de kaarten beheert. Je kunt dan alsnog zelf mee doen.

DSCN0849

De eerste ronde
Je begint met de persoon links van jou, je buurman. De eerste vraag die je stelt is: ‘Denk je dat de kaart ZWART of ROOD is?’

DSCN0851

Antwoordt hij met ROOD en is de kaart ZWART? Dat wordt twee slokken nemen. Is de kaart ROOD dan heeft hij geluk en ga je door naar de volgende persoon totdat je iedereen gehad hebt. De kaart die iedereen krijgt moet bewaard blijven. Deze ga je gebruiken in de laatste fase.

De tweede ronde
Als iedereen geweest is (inclusief jou natuurlijk), dan is het tijd voor de tweede vraag: ‘Is de volgende kaart HOGER of LAGER dan jouw cijfer?’.

Laten we even verder gaan met de eerste kaart die we net pakte, namelijk een harten A. De vraag is dus: hoger of lager? Zeg jij hoger en de kaart is hoger dan hoef je niets te drinken, maar is de nieuwe kaart die tevoorschijn wordt getoverd lager dan … twee slokken.

DSCN0852

De twee kaarten die je buurman heeft gekregen. Eigenlijk heel simpel toch?

De derde ronde
Dan is het tijd voor de laatste vraag. Iedereen heeft nu als het goed is twee kaarten en een paar slokken genomen. De laatste vraag is: ‘Zit de volgende kaart BINNEN of BUITEN jouw kaarten?

Het is dus de bedoeling dat je buurman gokt of de volgende kaart tussen de A en de zeven in zit of juist daar buiten. Fout antwoord? Twee slokken. Goede antwoord? Dan ga je door naar de volgende kandidaat.

DSCN0853

Dat waren de eerste drie rondes. Je buurman heeft nu drie kaarten in zijn handen die gebruikt worden in de bus.

De vierde ronde
De deler legt nu twee rijtjes van vier kaarten neer op de tafel. Deze twee rijtjes gaat iedereen gebruiken. Één stapel met kaarten is slokken weggeven, de andere is zelf nemen.

DSCN0854

De neem- en geef rijtjes bestaan uit vier kaarten en dit heeft natuurlijk een reden. De eerste kaart betekent één slok nemen, de laatste kaart is vier slokken nemen. Je kunt dus de gelukkige zijn en vier slokken weggeven of zelf de sjaak zijn en vier slokken moeten nemen door je eigen kaarten. Plus, de andere spelers moeten natuurlijk ook slokken weggeven.

DSCN0855

Nu gebruikt je buurman dus de drie kaarten en kijkt hij of hij ze kwijt kan op één van de acht kaarten. De A en de Boer kunnen op de weggeef stapel dus kan hij iemand drie of vier slokken geven. Zelf hoeft hij in zijn beurt niet te drinken, maar dat wil niet zeggen dat hij geen alcohol drinkt in deze beurt. Er zijn natuurlijk ook nog andere die mee doen.

DSCN0856

De zeven kan niet op een stapel. Deze houd de buurman dus zelf. Je kunt dus één kaart overhouden, helemaal niets of misschien kun je wel helemaal geen enkele kaart kwijt. De bedoeling is dat je zo weinig mogelijk kaarten overhebt. Diegene met de meeste kaarten mag plaatsnemen in de beruchte ‘bus’. Zijn er nu twee of meer personen met dezelfde aantal overgebleven kaarten dan mogen ze allemaal plaatsnemen in de bus.

Je buurman mag plaatsnemen in de bus, omdat hij helaas diegene is met de meeste overgebleven kaarten. Pech voor hem.

De neem- en geef stapels leg je bovenop elkaar en dat is de bus.

DSCN0858DSCN0859

Hierna wordt het serieus. Hopelijk heeft je buurman geluk en kan hij goed gokken, anders moet hij een heleboel slokken nemen. Het principe van de slokken geldt namelijk nog steeds. Onderaan is één, twee, drie en dan bovenaan vier.

Je pakt de gesloten kaart stapel erbij en de vraag die telkens aan de passagier gesteld wordt is: HOGER of LAGER? De buurman moet dus gokken of de kaart van de stapel hoger of lager gaat zijn dan de kaarten in de bus.

DSCN0860

De eerste slok hoef ik niet te nemen.

DSCN0861

Nu is mijn tweede antwoord weer HOGER, maar mijn derde antwoord LAGER. Nu heb ik dus een probleem, want de kaart die gepakt wordt is een heer en dat betekent: dat ik drie slokken moet nemen en weer helemaal bij kaart één moet beginnen. Foutje!

DSCN0862

Zo ga je dus net zolang door totdat je bovenaan bent en op de plek van bestemming bent aangekomen. Je hebt dus de kans om geen slok te nemen, maar het is ook mogelijk dat je telkens niet hoger komt dan kaart drie en je negen slokken moet nemen.

Ik hoop dat jullie net zoveel plezier gaan beleven aan dit spel en als je het hebt uitgeprobeerd ben ik wel heel erg benieuwd hoe het is afgelopen. Zorg er alstublieft wel voor dat jullie een BOB hebben geregeld of kruipend naar huis kan, want nuchter blijf je bij de spel niet.

Kende je deze al of doen jullie andere drankspellen?

Hoe kun je het beste op ijs lopen zonder te vallen?

Eigenlijk is het hier helemaal niet zo koud in Helsinki. Die snowboots, muts en handschoenen die tot -20 kunnen heb ik eigenlijk helemaal niet nodig. De sneeuw die hier al sinds begin december ligt begint nu te smelten en vervolgens bevriest het opnieuw. De straten van Helsinki veranderen in een ijsbaan en wandelen op ijs is een heel avontuur. Nu heb ik zelf nog niet plat op de grond gelegen, maar heb al wel een paar dingen geleerd over hoe je het beste kunt wandelen op de ijzige straten van Helsinki. Niet alleen handig hier, maar kan ook van pas komen op de straten in Nederland.

Ten eerste: wees niet bang! Je moet naar buiten – Helsinki is er op ingesteld – en als je niet naar buiten durft dan is er een mogelijkheid dat je vier maanden binnen moet blijven. Ook in Nederland of in welk land dan ook kun je niet binnen blijven alleen maar om een beetje ijs op de weg (met de auto is dit natuurlijk een ander verhaal).

Het lopen op ijs is een kunst op zich. Normaal lopen we gewoon rechtop met het gewicht op beide voeten. Maar dit betekent ook dat we niet veel balans hebben zodra we op het ijs stappen. Vandaar dat we ons gewicht op onze voorvoeten moeten hebben in plaats van het midden van de voet. Ja, je doet alsof je loopt als een pinguïn maar het helpt wel. Dat is de grote oplossing.

Als je nu over de straat loopt en je glibbert alle kanten uit, zelfs als pinguïn, probeer dan gewoon op sneeuw te lopen als die mogelijkheid er is. Dat loopt een stuk stabieler. Hier in Helsinki hebben ze overal met kleine kiezelstenen gestrooid. De soort kiezelstenen die heel snel in je schoenen komen, maar wel zorgen dat je niet op je kont valt. Ook hebben sommige straten vloerverwarming. Daardoor zijn de winkelstraten schoon en ijsvrij. Plus, helpt tegen koude voeten, want je wandelt niet door sneeuw.

Andere tip is lopen waar andere mensen lopen. Als zij niet vallen dan zal jij waarschijnlijk ook niet vallen. Verder zijn putdeksel, andere metalen oppervlakken of strepen op de weg, zoals zebra strepen zijn ook gevaarlijk materiaal. Plus, de oudere mensen houden zich ook staande op het ijs. Als zij het ook kunnen, dan kunnen wij het ook!

Het Noorderlicht: Magie in de lucht of grote flop?

Mijn reis naar Lapland was niet alleen om de husky’s of de sneeuw, maar ook omdat we een kans hadden om het Noorderlicht te zien. Er was zelfs een hele sneeuwschoen wandeling voor georganiseerd. De eerste avond was het perfect helder weer, maar we vonden niets. Misschien keken we gewoon verkeerd en wisten we misschien niet precies waar we naar moesten zoeken, maar we zagen niets wat zou kunnen duiden op een groene vlek in de lucht. Op zondagavond was het weer heel erg helder, maar waren we net iets te druk met spelletjes spelen totdat een andere dame op het raam klopte en ons mee naar buiten lokte. Na een lange zoektocht hadden zij het licht gevonden. De jas aan, sjaal om en de voeten in snowboots en op jacht naar dat groene licht.

Na een korte wandeling stonden we bijna tot onze knieën in de sneeuw te kijken naar een bewegende wolk. Alleen verrassing: die wolk waarvan ik verwachte groen te zijn had een witachtige wazige kleur. Alsof er sluierbewolking in de lucht hing. Moest dit het Noorderlicht voorstellen?

Het was een kleine teleurstelling. Was dit nu het spektakel? Waar is de groene kleur? Moest deze gekke witte wolk nu het betoverende licht voorstellen? Was dit de onvergetelijke gebeurtenis die we nooit zouden vergeten? Had ik gewoon de lat te hoog gelegd? Dit was toch allemaal een beetje minder dan dat ik had verwacht.

De teleurstelling was over toen ik mijn studiegenootje met haar camera zag stoeien. Ze probeerde het op de foto te krijgen en na een kijkje op haar scherm zag ik dat de camera het wel degelijk groen zag. Die witte wazige wolk was toch echt groen op het scherm. We konden het met het blote oog gewoon niet zien. En eerlijk is eerlijk, opeens had ik veel meer bewondering voor die witte bewegende sluierwolk.

Ook ik probeerde het op camera te krijgen, maar toen ik eindelijk mijn camera de goede instellingen had gegeven en iets meer op het scherm kreeg dan een zwarte lucht besloot de diva dat ze genoeg van zichzelf had laten zien. Ik was te laat en mevrouw kneep er tussenuit. Ik heb een groene vlek op de foto, maar heel duidelijk is het niet.

Uiteindelijk kwamen we erachter dat het gewoon niet de goede tijd was om het licht te bekijken. Het was te laat op de avond en de cijfers logen er niet om, het was gewoon een hele lichte versie van het Noorderlicht. Ondanks we er weinig van zagen was het toch een bijzondere ervaring om het mee te maken en ik ben de dame die ons losrukte van ons spelletje zeer dankbaar.

Wil je nu meer weten over het Noorderlicht en hoe je deze het beste kunt spotten plus fotograferen? Kijk dan even hier. 

Een verjaardagsfeest op z’n Fins

Afgelopen week kreeg ik een uitnodiging voor de verjaardag van mijn tutor. Een hele toffe en enthousiaste meid die mij samen met twee andere Erasmuskindjes had uitgenodigd om een verjaardag op de Finse style mee te maken. Na een heuse zoektocht voor een cadeautje klopte we gisteravond om half acht bij haar deur aan. Nieuwsgierig hoe de verjaardagsfeestjes hier gevierd worden, en dat blijkbaar erg vroeg. Vooral omdat de halfvolle wijnflessen en chips al op tafel stond. Om half acht. Hier drinken we niet eerst koffie.

Op zo’n verjaardag merk je wel weer hoe gehandicapt je bent als je de taal niet spreekt. Niet omdat de Finnen geen Engels spreken hoor. Integendeel zelfs, ze doen het hartstikke goed en willen graag een gesprekje met je aanknopen, maar gewoon omdat je niet mee kan kletsen en lachen om grapjes waar iedereen om lacht. Dus ga je maar chips eten of chocolade taart, want na drie uur kletsen met je mede uitwisselingsstudenten wisten we gewoon niets nieuws meer te vertellen. Ongemakkelijke stiltes als resultaat terwijl de rest van groep vooral liederen zingen en nog meer alcohol drinken. Je komt erachter dat de Finnen echt goed alcohol drinken, maar toen we vermoede dat de gastvrouw haar maag aan het legen was het tijd om naar huis te gaan.

Wat heb ik geleerd van deze avond?
♥ Jeetje, wat drinken deze mensen veel alcohol.
♥ Daarom hebben ze hier ook een ongeschreven regel om zelf je alcohol mee te nemen. Alcohol is hier gigantisch duur, je wilt natuurlijk niet dat de gastvrouw/man naast de verschrikkelijke kater ook nog eens een lege portemonnee heeft.
Je bent als uitwisselingsstudent reuze interessant, maar niet als je uit Nederland komt.
♥ Er is een soort drank dat wordt gebruikt voor shotjes wat smaakt naar salmiak wat echt onwijs lekker is!
♥ De chocolade taart was heel erg lekker
♥ Ik het best kan waarderen als ik ‘Ik voel me sexy als ik dans’ van Nielson opeens hoor.

Een verjaardag op zijn Fins kan ik in ieder geval afstrepen van mijn lijstje.

Porvoo

Afgelopen zaterdag was mijn eerste uitstapje buiten Helsinki. We namen een bus en binnen veertig minuten stonden we vijftig kilometer buiten Helsinki. Porvoo is de twee na oudste stad van Helsinki en met zijn tijdloze sfeer is het heel erg enthousiast bij toeristen. Porvoo is namelijk onderverdeeld in een ‘oude’ en een ‘nieuwe’ stad. Wij zijn vooral in het oude gedeelte geweest, want dat zag er gewoon veel mooier uit.

Ik heb een heleboel foto’s gemaakt en kijk mee naar het oude gedeelte van Porvoo. Die bedekt was met een dun laagje sneeuw.

 

Ik at er het beste mozzarella broodje ooit, maakte een heleboel foto’s, stond op 15 centimeter dik ijs, had bevoren tenen en speelde spelletjes totdat we eindelijk in de bus terug naar huis konden. De stad was iets kleiner dan dat we hadden verwacht, maar wat was het een lief stadje. Ik kom hier graag nog eens terug wanneer de zon schijnt en alles in bloei staat. Dan een wandeling langs de rivier met een zonnetje op mijn gezicht.

Ik kan er nu al naar uitkijken. Snel het volgende uitstapje plannen!

De Kobo e-reader

Ik lees een heleboel en verslind boeken. Het liefst zo snel mogelijk. Ik wil weten wat er aan het einde gebeurd en wel nu meteen. Toen de e-reader op de markt kwam was ik eigenlijk heel nieuwsgierig, maar niet genoeg om daadwerkelijk één te kopen. Is het nu echt beter dan een boek? Het gevoel van de bladzijde omslaan zit er nu niet in en ook kun je niet meer echt zien hoeveel bladzijdes je nog moet lezen. Toch kon ik niet al die boeken meenemen in mijn koffer, ik zat tenslotte al op meer kilo’s dan mocht en toen stelde mijn moeder voor om eens te kijken naar een e-reader. Waarom ook niet dan? Scheelt tenslotte een heleboel kilo’s!

Voordat ik en mijn nieuwe vriend bij elkaar mochten zijn, kwam er eerst nog een avontuur op ons pad. Ken je dat gevoel? Dat je iets koopt bij de winkel, super enthousiast bent en het blijkt bij thuiskomst dat het niet werkt? Boos, chagrijnig omdat je alles al hebt geprobeerd en je gaat terug naar de winkel. De man/vrouw klikt op een paar knopjes en hopla. Hij gaat aan en er geen probleem meer? Ja, dat gebeurt vaak hé? Het overkwam ons bijna, helaas had deze verkoper toch niet zulke gouden handen als we dachten en gingen we de dag erna toch weer terug en kregen een nieuwe. Toen kon ik gelukkig nog net mijn nieuwe vriend meenemen in het vliegtuig en wat ben ik er blij mee.

Het is heel erg prettig. Het scherm irriteert niet aan mijn ogen en voelt bijna net als een echt boek. De lettergrootte is precies goed en anders is het altijd nog aan te passen. Er passen onwijs veel boeken op wat natuurlijk heel erg handig is en hij is heel klein en licht. Ik las nu de laatste twee boeken van de Maze Runner serie en ik ben echt heel erg tevreden. Ik moet er nu wel optimaal gebruik van maken, want bij terugkomst zal ik hem terug moeten geven aan mijn moeder. Gelukkig heb ik nog een heleboel boeken te gaan 🙂

Ik had niet verwacht dat ik zo tevreden zou zijn met een e-reader, maar dat ben ik wel. We kochten hem voor €100,- bij de Mediamarkt en de hoes die eromheen zit kostte €30,-. De batterij gaat echt onwijs lang mee wat heerlijk is. Nu hoef ik op vakantie nooit meer zoveel kilo mee te sjouwen!

Glasgow

 Ik ben weer terug! Oké, ik was zondagavond alweer op Nederlandse bodem aangekomen, maar afgelopen week was het deadline week en dat terwijl ik maandag en dinsdag ook ziek thuis was heb ik nog helemaal geen tijd gehad om mijn ervaring van Glasgow met jullie te delen. Maar gelukkig is het nu zaterdag, heb ik vanmorgen al gewerkt en tijd om jullie te vertellen hoe leuk Glasgow was!

Donderdag ’s morgens de koffer inpakken, donderdagmiddag in de trein en voor we het doorhadden liepen we donderdagavond door de paspoort controle op het vliegveld van Glasgow. De reis ging lekker snel en na een korte taxirit aan de linkerkant van de weg stonden we voor ons hotel. Altans, dat dachten we. De taxichauffeur had ons helaas naar het verkeerde Ibis hotel gebracht, maar na een kleine hobbel stonden we voor ons Ibis Budget hotel klaar om in te checken. We gingen met z’n tienen. Drie dames en zeven mannen.

Die avond gingen we nog even naar het Casino wat tegenover ons hotel zat om een biertje te drinken en was het tijd om ons bed in te duiken. Onze hotelkamer was niet bijzonder, maar hij was schoon, we hadden een bed en het sliep ook best oké.

Vrijdag was het tijd om de stad in te gaan. Het was eigenlijk heel erg lekker weer en zelfs ietsje warmer dan in Nederland. Winkelen en whiskey drinken, twee dingen die heel erg goed kunnen in Glasgow en dat gingen we ook zeker doen. De dames gingen lekker winkelen en de mannen gingen genieten van het andere moois dat Glasgow te bieden had. Het was erg jammer dat ik vrijdagmorgen ziek uit bed was gekomen en er het hele weekend last van heb gehad. Ik kan je verzekeren, ziek op vakantie is zo ongelofelijk onprettig. Zelfs een week later is het nog niet over.

’s Avonds hadden we een feestje en we kwamen erachter dat een taxi vinden ’s avonds best lastig is. Helemaal als je met een grote groep bent en iedereen heel graag terug naar het hotel wil. Op die avond was er ook het ongeluk gebeurd in Glasgow. Overal op het nieuws en ook op tv was er van alles over te horen. Het was voor ons gelukkig niet dichtbij gebeurd, maar wat een akelig nieuws. Negen mensen zijn er bij omgekomen. Brrr.

Zaterdag gingen we naar de whiskey brouwerij van Glengoyne en dit was echt verrassend leuk! Een uurtje met de bus langs de Schotse huizen en bergen en toen was het tijd om te kijken hoe whiskey gemaakt werd.

We kregen een filmpje te zien, een whiskey om te proberen en een rondleiding. We waren een beetje bang dat we er weinig van zouden verstaan, want ondanks mijn Engelstalige opleiding en dus een aardig woordje Engels spreek, die Schotten praten af en toe toch behoorlijk onduidelijk. Gelukkig hoefde we ons nergens zorgen over te maken.

We mochten in de destilleerderij zelf geen foto’s maken wat wel jammer was. Deze middag heeft wel weer één gevoel versterkt. Ik hou echt niet van whiskey 🙂

Tegen de avond gingen we weer terug Glasgow in, maar we wisten helemaal niet dat het St. Andrews Day was. Dit betekende dat we bijna nergens meer konden eten, elk restaurant zat vol maar wij hadden honger! Gelukkig is daar altijd nog een All You Can Eat chinees met chocolade fontein en we waren gelukkig! Daarna nog naar de Pub en genieten van ons laatste nachtje Schotland.

Zondag scheen de zon, koffers pakken, klaverjassen in het zonnetje, wachten op de taxi naar het vliegveld, links rijden en terug vliegen naar Nederland.

De vakantie was onwijs gezellig, leuk en bijzonder. Ik vond het fijn dat ik op vakantie was en deze keer wel alle wegwijsborden en mensen kan begrijpen. Het is bijzonder om de mensen links te zien rijden, links te zien lopen en zelfs de roltrappen zitten andersom.

Ik heb genoten en ik vind het jammer dat we niet richting de Highlands zijn geweest, maar dat is een excuus om nog een keer naar Glasgow te gaan.