Een brief aan mijn jongere zusjes

Een brief naar je jongere zelf schrijven is vaan een item op een bucket list. Iets wat je ooit gedaan moet hebben. Die brief staat dan vol met levenslessen die je hebt geleerd door de jaren heen en jij je jongere zelf graag had willen vertellen. Maar waarom schrijven we eigenlijk geen brieven naar onze jongere broertjes of zusjes? Hoewel ze misschien toch niet willen luisteren, zij zijn toch ook een beetje je jongere zelf? Die misschien er zelfs nog van kunnen leren. 

Dus daarom schreef ik een brief aan mijn jongere zusjes. Niet aan mijn jongere zelf, maar aan de twee dames die er ook nog echt iets aan kunnen hebben. Dus vandaag een brief; niet voor de vijftienjarige Jildou, maar voor de negentienjarige Willeke en Marije.

Lieve Willeke en Marije,

Vandaag schrijf ik een brief aan jullie. Een brief waarvan ik hoop dat je hem aandachtig leest en dan bedenkt: ‘Ja hoor Jildou, leuk hoor. Ik luister lekker toch niet naar  jou’. Zie, jullie zijn echt mijn jongere zelf. Koppig en niet willen luisteren naar de grote zus. Jullie weten het namelijk altijd veel beter. Geeft niets, maar ik wil jullie vandaag toch gewoon even wat vertellen. Ik ga jullie niet vertellen dat je geen fouten mag maken en altijd de goede beslissing moet maken. Wat een fles wijn op een lege maag doet en een toets maken zonder te leren zijn ervaringen die jullie zelf moeten ondervinden. De fouten die je maakt, maken jullie zoals jullie zijn en maakt ook wie je zal worden.

Maar wat ik jullie wel wil vertellen is dat jullie nooit meer mogen zeggen dat jullie iets niet kunnen. Jullie kunnen het namelijk WEL! Ik geloof in jullie, geloof dan alsjeblieft ook in jezelf. Wees niet bang om fouten te maken, daar kun je namelijk alleen maar van leren. Zelfs als je je drie keer tegen dezelfde steen stoot. Dan zul je dat hopelijk een vierde keer niet meer doen. Wij gaan je nog steeds lief vinden hoor. 

Ook wil ik jullie graag op het hart drukken dat niet iedereen perfect is. Die collega die nooit luistert of je klasgenootje die iets verkeerds zegt; laat hen in hun waarde, want zij proberen er ook het beste van te maken. Je kunt gewoon niet vrienden zijn met iedereen. Het hoeft niet en het kan niet. Vertrouw daarom altijd op je gevoel. Voelt het voor jou niet oké, doe het dan niet. Het is jouw leven en als iemand anders je wil gaan vertellen hoe jij moet leven stuur ze dan alsjeblieft heel snel weg. 

Vertel alsjeblieft ook altijd wat je dwars zit. Je gevoelens wegstoppen en het niemand vertellen helpt niets. De bom barst uiteindelijk toch wel en dan ben je nog verder van huis. Je kunt altijd komen hoor. Ik zal altijd naar je luisteren en je grote zussenadvies geven. Die preek waar jullie altijd zo van houden, die zal ik met liefde geven. 

Wees lief tegen andere mensen en behandel ze zoals jij ook graag behandelt wil worden. Zelfs als zij jou slecht behandelen, jouw tijd komt nog wel. Wees maar niet bang. Dat is karma.

Als laatste wil ik nog vertellen: die telefoon mag heus wel iets minder belangrijk zijn. Net als al die series die jullie kijken. Wees dan alsjeblieft niet boos als ik dan een keer met jullie wil praten. Die spelletjes en series lopen echt niet weg. En als allerlaatste. Ga alsjeblieft eens vaker eten koken ♥

Dikke kus jullie grote zus

2 Comments

  1. Jenn 8 december 2015

    Mooi geschreven, lief!
    Jenn onlangs geplaatst…Wil je een kerstkaart van mij?My Profile

    Beantwoorden
  2. Tamarah 8 december 2015

    Ah, wat lief!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge