Ik ging op vakantie naar Montenegro

Deze keer ging ik voor het eerst met Meneer op vakantie. Na vier jaar verkering durfde het nu toch echt eens aan en stapte we samen in het vliegtuig richting Dubrovnik. Vanuit daar zou onze reis beginnen naar Montenegro. Kijk je mee naar onze reis?

 

We kwamen dus ’s avonds laat aan in Dubrovnik na veel vertraging op Schiphol. We hadden een slaapplek vlak bij het vliegveld gehuurd en de volgende morgen gingen we weer terug naar het vliegveld om de auto op te halen. Toen ging de reis naar Montenegro beginnen. Onze eerste stop was Kotor.

Kotor is een hele mooie stad gelegen in een baai. Vandaar dat het ook de Bay of Kotor wordt genoemd. We sliepen hier midden in het oude gedeelte van de stad en het was prachtig. Toen we aan het einde van de middag onze auto hadden geparkeerd en bagage hadden gedropt gingen we een rondje maken. Meneer had ik iets gelezen over de ladder van Kotor en dapper liepen we een berg op omhoog.

Uiteindelijk gingen we helemaal verkeerd, maar kwamen we wel in the middle of nowhere een huisje tegen met een ezel, koude drankjes en een hele aardige oude man. Dat maakte de moeilijke klim het meer dan waard. Plus het uitzicht was ook niet verkeerd.

De volgende dag hadden we dan de echte Ladder van Kotor gevonden en beklommen we de oude stadsmuren van Kotor. De muur is 4,5 kilometer lang en daarmee behoort de stad tot de best bewaard gebleven middeleeuwse steden aan de Adriaatische Zee.

Ja, dat was best een stevige klim. Gelukkig zijn er genoeg mogelijkheden om vroegtijdig je reis naar boven af te breken. Er zijn namelijk drie verschillende routes naar boven. Ooit van plan? Zorg voor een flesje water, daar zul je geen spijt van hebben!

En toen was het tijd voor de Lovćenpas. Mensen zeggen dat het één van de meest indrukwekkende wegen ter wereld is. Ik vond het vooral ook heel erg spannend. Deze weg werd in de 19e eeuw gelegd door de Oostenrijkers en er zitten 25 haarspeldbochten in. Nou, dat is soms niet goed voor je hart.

Onze huurauto bleek overigens echt heel hele dikke, spierwitte, nieuwe Skoda te zijn. Dat vond ik wel heel spannend rijden. Dus voor de foto kijk ik erg blij, maar ik moet toch eerlijk zeggen dat ik meer gewoon op de bijrijdersstoel heb gezeten.

Even stoppen langs de weg. Die huizen die je daar dus beneden ziet, ergens daar ligt ook Kotor.

Jammer genoeg werd het weer er niet beter op. Dat zie je ook wel aan mijn hoofd. En mijn fantastisch bij elkaar geraapte outfit, omdat het steeds kouder werd.

Na de 25e haarspeldbocht kom je dan uiteindelijk helemaal bovenaan en heb je adembenemend uitzicht. Wij zagen vooral wolken. Heel veel wolken.

Daar in dat witte staat ook een gebouw, daar kwamen we zelfs vandaan. Het weer zat ons dus die dag niet echt mee. We reden dus maar snel door naar ons nieuwe adres in Budva. Hier is het tijdens het hoogseizoen super druk aan het strand.

We sliepen in een ontzettend leuk guesthouse en in de zomer is het hier denk ik helemaal fantastisch met een eigen zwembad voor de deur. De eigenaar maakte ’s avonds lekker eten voor ons en ook ’s morgens kregen we een erg fijn ontbijt, plus een boel leuke tips voor onze reis verder.

Wij gingen verder naar het noorden richting het Durmitor National Park. Onderweg bleven we nog slapen in Nikšić en hadden we een ontzettend toffe slaapplek midden in de bergen.

Links zie je de boomhut die bij ons houten huisje in de bergen hoorde. Er was zoveel ruimte om het huisje heen en je hoorde gewoon helemaal niets. Dit moet met mooi weer een nog leukere plek zijn, want het was bij ons gewoon echt te koud om buiten te blijven zitten.

En de dame had allemaal eten voor ons gemaakt. Het was echt fantastisch! De pannenkoeken, aardappels, salade, brood en kaas was wel een beetje een gekke combinatie maar heel erg lekker. De pannenkoeken hebben we gewoon ’s morgens lekker op gegeten.

Wat hebben we nog meer gezien?

Het peperdure eiland Sveti Stefan op een afstandje.

Heel veel bergen met heel veel water.

De Tara Bridge waar we met een zipline vanaf gleden. Dat was echt tof!

We gingen naar het Nationaal Parkk Durmitor.

Waar we de hele reis niemand tegen kwamen behalve een paar koeien op de weg.

En we gingen naar klooster in een berg. In Montenegro is een klooster in een berg gebouwd genaamd Manastir Ostrog. Wij waren behoorlijk onder de indruk dus dat wilde wij zien en blijkbaar waren we die dag niet de enige.

Het was echt knetterdruk. Overal waar je keek zag je mensen. Toen wij de vijf kilometer omhoog liepen vonden we al dat er veel mensen met slaapzakken en tassen naar boven klommen, maar dat was dus omdat iedereen er bleef overnachten. Verrassing! Daarom was het er dus zo druk. Het klooster behoort namelijk tot de meest bezochte bedevaartsoorden van de Balkan en die avond zou er een mis plaatsvinden. Dat verklaart dus al die slaapzakken.

En toen was het tijd om terug te rijden naar Dubrovnik. Van het rustige en kalme Montenegro kwamen we terecht in het snikhete en super drukke Dubrovnik. Hier was het toeristische seizoen al in alle hevigheid losgebarsten en het bleek nog niet eens heel druk te zijn volgens de locals.

Iemand die de Walk of Shame van Game of Thrones herkent?

Dubrovnik is echt fantastisch. Het is er super warm en het is er heel erg druk, maar het is er ook echt heel mooi met straatjes om in te verdwalen, prachtige uitzichten en een helderblauwe zee.

We vonden zelfs een heel rustig plekje om lekker te zwemmen en dat was zo lekker met het warme weer.

En als echte Game of Thrones fans konden we die tour natuurlijk ook niet overslaan. Ik vond het een echte aanrader, de stadsmuur van Dubrovnik bewandelen kun je wel overslaan. Het is veel te druk en veel te duur. Rij dan gewoon lekker door naar Kotor.

Dat was Montenegro en een stukje Dubrovnik. Ik heb echt genoten van deze vakantie en kan niet wachten tot ik weer eens op reis mag. Montenegro is ook echt aan te raden als vakantieland! Het is goedkoop, nog niet al te toeristisch en de natuur is echt prachtig!

Nog nieuwsgierig wat we tijdens de reis gegeten hebben? Klik dan even hier.

Slovenië: Ljubljana in één dag

Op de weg naar onze tweede overnachtingsplek reden we over Ljubljana. De hoofdstad van Slovenië en dat was een hele fijne verrassing.

Ljubjlana is met ongeveer 270.000 inwoners een kleine hoofdstad, maar dat maakt helemaal niets uit. Na drie dagen in de bergen hebben gebivakkeerd, was deze stad heel goed gepland. We bezochten de stad op een zondag en ook op een zondag was er veel leven in de stad. Niet alle winkels waren open, maar dat mag de pret niet drukken.

Volgens sommigen wordt het ‘het kleine Praag’ genoemd en hoewel het alweer vijf jaar geleden is dat ik door de Praagse straten liep vond ik het best wel iets op Praag lijken. Alleen Ljubljana heeft mooier weer.

In de paar uurtjes dat we door Ljubljana liepen namen we ook een kijkje bij de burcht van Ljubljana. De burcht is bijna even oud als de stad en heeft door de jaren heen verschillende doelen gehad. Als bescherming, gevangenis en kasteel. Tegenwoordig is het ook een museum. Het is een hele klim naar boven, maar het uitzicht boven is het waard. Als je toch liever niet naar boven klimt is er ook nog een lift naar boven.

  

In de paar uurtjes dat we rond liepen kwam ik erachter dat ik deze stad toch wel heel erg leuk vind. Ik was er ook graag nog iets langer gebleven en gegeten, maar dat paste helaas niet in de planning.

Mooi excuses om nog eens heen te gaan toch?

Porvoo

Afgelopen zaterdag was mijn eerste uitstapje buiten Helsinki. We namen een bus en binnen veertig minuten stonden we vijftig kilometer buiten Helsinki. Porvoo is de twee na oudste stad van Helsinki en met zijn tijdloze sfeer is het heel erg enthousiast bij toeristen. Porvoo is namelijk onderverdeeld in een ‘oude’ en een ‘nieuwe’ stad. Wij zijn vooral in het oude gedeelte geweest, want dat zag er gewoon veel mooier uit.

Ik heb een heleboel foto’s gemaakt en kijk mee naar het oude gedeelte van Porvoo. Die bedekt was met een dun laagje sneeuw.

 

Ik at er het beste mozzarella broodje ooit, maakte een heleboel foto’s, stond op 15 centimeter dik ijs, had bevoren tenen en speelde spelletjes totdat we eindelijk in de bus terug naar huis konden. De stad was iets kleiner dan dat we hadden verwacht, maar wat was het een lief stadje. Ik kom hier graag nog eens terug wanneer de zon schijnt en alles in bloei staat. Dan een wandeling langs de rivier met een zonnetje op mijn gezicht.

Ik kan er nu al naar uitkijken. Snel het volgende uitstapje plannen!

Glasgow

 Ik ben weer terug! Oké, ik was zondagavond alweer op Nederlandse bodem aangekomen, maar afgelopen week was het deadline week en dat terwijl ik maandag en dinsdag ook ziek thuis was heb ik nog helemaal geen tijd gehad om mijn ervaring van Glasgow met jullie te delen. Maar gelukkig is het nu zaterdag, heb ik vanmorgen al gewerkt en tijd om jullie te vertellen hoe leuk Glasgow was!

Donderdag ’s morgens de koffer inpakken, donderdagmiddag in de trein en voor we het doorhadden liepen we donderdagavond door de paspoort controle op het vliegveld van Glasgow. De reis ging lekker snel en na een korte taxirit aan de linkerkant van de weg stonden we voor ons hotel. Altans, dat dachten we. De taxichauffeur had ons helaas naar het verkeerde Ibis hotel gebracht, maar na een kleine hobbel stonden we voor ons Ibis Budget hotel klaar om in te checken. We gingen met z’n tienen. Drie dames en zeven mannen.

Die avond gingen we nog even naar het Casino wat tegenover ons hotel zat om een biertje te drinken en was het tijd om ons bed in te duiken. Onze hotelkamer was niet bijzonder, maar hij was schoon, we hadden een bed en het sliep ook best oké.

Vrijdag was het tijd om de stad in te gaan. Het was eigenlijk heel erg lekker weer en zelfs ietsje warmer dan in Nederland. Winkelen en whiskey drinken, twee dingen die heel erg goed kunnen in Glasgow en dat gingen we ook zeker doen. De dames gingen lekker winkelen en de mannen gingen genieten van het andere moois dat Glasgow te bieden had. Het was erg jammer dat ik vrijdagmorgen ziek uit bed was gekomen en er het hele weekend last van heb gehad. Ik kan je verzekeren, ziek op vakantie is zo ongelofelijk onprettig. Zelfs een week later is het nog niet over.

’s Avonds hadden we een feestje en we kwamen erachter dat een taxi vinden ’s avonds best lastig is. Helemaal als je met een grote groep bent en iedereen heel graag terug naar het hotel wil. Op die avond was er ook het ongeluk gebeurd in Glasgow. Overal op het nieuws en ook op tv was er van alles over te horen. Het was voor ons gelukkig niet dichtbij gebeurd, maar wat een akelig nieuws. Negen mensen zijn er bij omgekomen. Brrr.

Zaterdag gingen we naar de whiskey brouwerij van Glengoyne en dit was echt verrassend leuk! Een uurtje met de bus langs de Schotse huizen en bergen en toen was het tijd om te kijken hoe whiskey gemaakt werd.

We kregen een filmpje te zien, een whiskey om te proberen en een rondleiding. We waren een beetje bang dat we er weinig van zouden verstaan, want ondanks mijn Engelstalige opleiding en dus een aardig woordje Engels spreek, die Schotten praten af en toe toch behoorlijk onduidelijk. Gelukkig hoefde we ons nergens zorgen over te maken.

We mochten in de destilleerderij zelf geen foto’s maken wat wel jammer was. Deze middag heeft wel weer één gevoel versterkt. Ik hou echt niet van whiskey 🙂

Tegen de avond gingen we weer terug Glasgow in, maar we wisten helemaal niet dat het St. Andrews Day was. Dit betekende dat we bijna nergens meer konden eten, elk restaurant zat vol maar wij hadden honger! Gelukkig is daar altijd nog een All You Can Eat chinees met chocolade fontein en we waren gelukkig! Daarna nog naar de Pub en genieten van ons laatste nachtje Schotland.

Zondag scheen de zon, koffers pakken, klaverjassen in het zonnetje, wachten op de taxi naar het vliegveld, links rijden en terug vliegen naar Nederland.

De vakantie was onwijs gezellig, leuk en bijzonder. Ik vond het fijn dat ik op vakantie was en deze keer wel alle wegwijsborden en mensen kan begrijpen. Het is bijzonder om de mensen links te zien rijden, links te zien lopen en zelfs de roltrappen zitten andersom.

Ik heb genoten en ik vind het jammer dat we niet richting de Highlands zijn geweest, maar dat is een excuus om nog een keer naar Glasgow te gaan.