Waarom ik van de sauna ben gaan houden?

sauna18bron foto

De sauna. Een van de dingen die ik echt wel mis uit Finland. Het land waar er bijna meer sauna’s zijn dan mensen en waar je de sauna in de achtertuin kan vinden. De plek waar het zo heerlijk warm is, je de tijd even kan vergeten en alle spieren in je lichaam ontspannen. De sauna is ook een plek waar de bijzonderste verhalen naar boven komen.

Voor vier maanden lang kon je me er twee keer per week vinden. In ons appartementsgebouw hadden we een sauna die we op dinsdags en donderdagavond kon gebruiken. De warmte die je koude voeten ontdooien in de winterperiode en de hete stoom die aan je neusvleugels prikt. Je voelt het zweet over je rug naar beneden lopen en er is geen enkel plekje van je lichaam meer droog. Je stapt onder de koude douche die je de adem beneemt, maar je lichaam weer wakker schud. ’s Avonds als je dan op bed ligt duurt het maar heel even voordat je in een diepe slaap valt en onwijs lekker slaapt. De sauna wordt dus heel erg gemist.

De sauna was het fijnst na een intensieve les boksen of een hele koude dag. Rillend in de kleedkamer al je kleren uittrekken, maar zodra je in de sauna staat voel je de warme lucht je spieren ontspannen en merk je helemaal niet meer dat het -10 graden is buiten. En die koude douche tussendoor? Daar wen je wel aan.

De sauna zorgde ervoor dat ik heerlijk kon slapen, nauwelijks meer koude voeten had en het zorgde ervoor dat ik een stuk minder spierpijn had na het sporten. Ook wen je eraan om in je nakie rond te paraderen, want iedereen loopt in de blote kont. Helemaal niet zo ongemakkelijk meer.

Nu is het naar de sauna gaan niet zo gemakkelijk meer. Het is niet meer twee trappen naar beneden en de geur van warm hout al ruiken. Het kost me nu €16,50 om één avondje naar een spa te gaan om te genieten van de warmte en ontspannen spieren. Ooit krijg ik nog eens een echte sauna in de achtertuin. Met een dompelbad ernaast, want dat is het allerfijnst.

Droom jij ook van een sauna in de achtertuin?

Waarom ik niet graag de schoonmaakster van de nachtbus zou willen zijn?

bus_43

Er is één bus die ons na onze feestjes weer naar huis brengt. Bus 43. Die bus is misschien ook wel één van de smerigste bussen in Helsinki. Deze bus brengt namelijk de meeste uitwisselingsstudenten weer naar huis en die kunnen ‘af & toe’ hun alcohol niet binnen houden tot ze thuis zijn. Dat beland dus soms in het gangpad van de bus.

Voordat ik hier kwam had ik het nog maar één keer meegemaakt dat de inhoud van iemands maag door de alcohol omhoog kwam. Toen verhuisde ik naar Helsinki. Daar ging dat nummer sneller omhoog dan me lief was. Wat is dat toch met mensen die hun eigen grenzen niet kennen en het dan kwijt moeten in de bus.

Dat gehobbel en gewiebel zorgt ervoor dat de mensen het niet meer binnen kunnen houden. Dan moeten de schoonmaaksters weer harder aan het werk. Die zijn vast niet blij met al die uitwisselingsstudenten. Nu zijn het niet altijd uitwisselingsstudenten hoor. Twee weken geleden was het een Fin, hoewel hij heel netjes zijn handtas (!) gebruikte om zijn maaginhoud in op te vangen.

Dat scheelt weer voor de schoonmaakster. Daar hoeft ze dan weer niet hard schoon te maken. Nu is het niet altijd de inhoud van een maag wat opgeruimd moet worden. Ook McDonald’s of Hesburger maaltijdrestjes liggen wel eens op de bank met de ketchup uitgesmeerd. Plus al die dronken dropjes die in slaap vallen tegen het raam en zichzelf plus het raam onder kwijlen.

Zoals ik al zei, ik zou niet graag de schoonmaakster zijn. Op zondagmorgen de bus binnen stappen en kijken wat voor verrassing de reizigers voor je hebben achter gelaten? Daar pas ik voor. Ik wil zelfs niet eens passagier zijn, maar anders kom ik niet weer thuis. Ik moet wel dus.

Heb jij ook z’n nachtbus waarvan je liever geen schoonmaakster van zou willen zijn?

Een snelcursus Fins

fins 1 Verhuizen naar een andere land met een andere taal, is vaak ook een poging doen tot het leren van de taal. Ook ik heb een poging gedaan om Fins te leren. Inderdaad, een poging. Die behoorlijk mislukt is. Maar van die acht weken heb ik toch hier en daar wel iets geleerd en het leek me leuk om jullie een mee te nemen in de wondere wereld van Fins.

Even een klein beetje achtergrond informatie over de Finse taal voordat we beginnen. Fins is één van de meest lastige talen om te leren. De taal staat op nummer zes in de lijst van moeilijkste talen en daar ben ik het volledig mee eens! De Finse taal heeft helemaal geen vergelijkingen met de talen die we op de middelbare school leren zoals Duits, Frans of Spaans. Fins behoort namelijk tot een andere taalfamilie namelijk de Finoegrische. De Nederlandse taal behoort tot de Germaanse familie. Talen die een klein beetje verwant zijn met het Fins zijn Estische en Karelisch (een taal gesproken in rusland), maar alsnog helemaal niet op het Fins lijken. We hebben dan wel hetzelfde alfabet, maar dat is ook de enige vergelijking. Zelfs Google Translate heeft moeite met het begrijpen van Fins. Dat zegt genoeg lijkt me.

Wanneer je een nieuwe taal gaat leren, zijn er altijd woorden die je als eerste leert. Zoals bier, dankjewel en proost. Oké en scheldwoorden natuurlijk, maar die komen niet in mijn lijstje voor vandaag. Zijn jullie er klaar voor?

Hallo: Moi of Hei of Moikka of Terve
Doei: Moi Moi of Hei Hei
Proost: Kiipis
Dankjewel: Kiitos
Goedemorgen: Hyvää Huomenta
Goedemiddag: Hyvää Iltapäivää
Goedenavond: Hyvää Iltaa
Sorry: Anteeksi of sorry
Geen probleem: Ei se mitaan
Gefeliciteerd: Onnea (maar betekent ook succes & geluk)
Ja: Kyllä
Nee: Ei
Bier: Olut

Mijn naam is – ….. – : Minun nimi on – …… –
Ik ben – ….. – jaar: Minä olen – .. – vuotta
Ik spreek geen Fins: Minä et puhut Suomi
Spreekt u Engels?: Puhutko Englantia?
Waar is de wc?: Missä on vessa?

En ook heel erg handig om te weten:
Treinstation: Rautatieasema
Vliegveld: Lentoasema
Centrum: Keskusta

Suomi ei ole niin kova oikea? Nee, dat dacht ik ook niet. Nog heel even oefenen en dan kunnen we vloeiend Fins spreken. Toch?

fins 2

 

Het openbaar vervoer in Helsinki

Toen ik voor het eerst het openbaar vervoer in Helsinki gebruikte dacht ik dat mijn reiskaart net zo werkte als de ov-kaart. Maar het gaat hier helemaal niet over inchecken en uitchecken. De kaart op zak hebben is al genoeg. In eerste instantie leek het dus ook alsof iedereen zwart reed. Je kon niet zien of iemand een geldige reiskaart had of dat iedereen gewoon gratis ritjes met de trein maakte. Het gehele systeem is gebaseerd op het vertrouwen. Wauw.

De reiskaart is een beetje hetzelfde principe als de ov-chipkaart. Je koopt een kaart en daarbij kun je geld op je kaart zetten of een abonnement. Die abonnementen zijn overigens geldig voor al het openbaar vervoer. Voor €24,- per maand reis ik onbeperkt met bus, trein, metro en tram in de Helsinki regio. Probeer dat maar eens in Nederland.

Walk right in...

Er zijn hier geen hokjes die alleen open gaan als je je kaart erbij langs houdt. De trein, tram en metro zijn open voor iedereen en zwart rijden gaat eigenlijk heel gemakkelijk. Er zijn af en toe controles en als je gepakt wordt kost het je €80,-. Maar controle is er vaker niet dan wel. Zoals ik in de trein van Groningen naar Amsterdam misschien wel drie keer een conducteur zie, heb ik er hier in de afgelopen maand nog twee keer een controleur gezien. Terwijl ik elke dag in de trein zit. Je zult misschien denken dat het dan misschien zonde is van je geld en dat je ook best zwart kunt rijden als er zo weinig wordt gecontroleerd, maar de Finnen zijn erg betrouwbaar en kopen gewoon heel netjes hun kaartje. Heel erg anders dan Nederland.

Het openbaar vervoer is ook heel erg gemakkelijk te gebruiken. We hebben maar één metro lijn dus verdwalen of de verkeerde metro nemen is wel heel erg lastig. De reiskaarten of gewone dagkaartjes kun je werkelijk overal kopen en ondanks dat de Finse namen erg lastig zijn is de Zweedse versie eronder geschreven.. Die zijn soms iets gemakkelijker te begrijpen plus de trein en metro stations zijn erg makkelijk bereikbaar voor rolstoelgebruikers. Het beste van allemaal: de treinen, metro en trams rijden vaak. De metro komt om de vier minuten, de trein om de tien minuten en de bus om de vijftien minuten. Wat een verwennerij als je gewend bent dat de bus om het uur komt.

En het allerbeste van allemaal, vertraging komt nauwelijks voor in het woordenboek van het openbaar vervoer in Finland!

De verschillen tussen Nederland en Finland

Vandaag is het precies twee maanden geleden dat ik voet zette op Finse grond. Helsinki is mijn nieuwe thuis geworden en ik ken hier steeds beter de weg. Maar zoals je dat altijd hebt in een ander land, er zijn een heleboel verschillen. Nu mogen we als Nederland en Finland wel allebei in Europa liggen en allebei gebruik maken van de euro (hartstikke handig). Het is en blijft toch anders dan thuis. Vandaag deel ik de grootste verschillen die ik hier gemerkt heb en waar ik nog steeds niet aan kan wennen.

♥ In rijtjes wachten op de bus
Finnen zijn eigenlijk heel rustig en netjes. Voordat je de bus is stapt is er dus weinig geduw en getrek, want ze blijven heel rustig. De uitwisselingsstudenten zijn diegene die er een potje van maken. Hieronder zie je een foto van een dagelijkse situatie hoe de Finnen wachten op de bus.

♥ Het slot van de wc
De sloten in het algemeen zijn hier anders dan thuis, maar in de wc is dat het gekst. In het begin dacht ik dat alle wc deuren misschien gewoon kapot waren, maar hier draaien de sloten gewoon de andere kant op. Zoals wij ze naar de deurpost toe draaien, gaat hier de knop de andere kant op.

♥ Een extra wasbak in het wc hokje
Dit vond ik persoonlijk nog iets gekker dan het slot. Stel je voor, je loopt een publieke wc in, zoals in een restaurant of op het vliegveld. Dan heb je één grote ruimte met veel wasbakken en daarnaast heb je dan de wc hokjes. Hier in Finland hebben ze dus een wasbak in het kleinere wc hokje en in de gewone grote ruimte. Of ze durven niet in publiek de handen te wassen, willen graag een zo klein mogelijk wc hokje of wassen gewoon graag op twee verschillende plekken hun handen. Ik snap er niets van

♥ Een douche slang naast de wasbak
Ja, die toiletten zitten me wel dwars hier, want niet alleen hebben ze een ander slot of een extra wasbak, naast die extra wasbak hangt een douche slang. Ik heb hier verschillende verklaringen voor gehoord en ik vind het zo gek. Verklaring 1: Als je bijvoorbeeld liever niet met wc papier in de weer gaat, maar je billen liever met water schoonmaakt. Verklaring twee: voor het schoonmaken van de baby’s. Juist ja. Ik snap er niets van.

♥ De stoplichten gaan niet automatisch
Iets waar ik zelf niet echt tegenaan liep totdat Meneer erover begon. Dan zie het natuurlijk overal. Zoals wij sensoren in de weg hebben en het stoplicht weet of er iemand wacht of niet is dat hier niet zo. Je kunt hier zo een hele tijd staan wachten voor het rode stoplicht terwijl er niemand op het kruispunt staat.

♥ Iedereen wacht netjes
Hoewel je dus soms lang voor het rode stoplicht moet wachten, blijven de Finnen hier erg netjes wachten. Dan heb ik het niet alleen over de automobilisten maar ook over voetgangers. Ze zijn hier niet zo druk en gehaast.

♥ Gokautomaten
Je kunt het hier overal doen, terwijl je je wekelijkse boodschappen doet, op het station of wachtende op de metro. Zelfs als je een filmpje wilt kijken in de bioscoop kun je je achter een gokkast verschuilen. Je kunt ze niet ontvluchten, ze zijn hier namelijk overal. Dat ze in de kroeg staan is normaal, maar tijdens het winkelen, boodschappen doen of film kijken ook kunnen gokken. Dat vind ik wel gek, vooral omdat er ook altijd mensen bij staan. Ik zie maar zelden een gokkast onbemand.

De grootste verschillen die mij zijn opgevallen, want eigenlijk valt het best mee hoor. Zoveel verschillen wij nu ook weer niet van de Finnen of de Finnen van ons. De kleine verschillen zoals de vreemde taal, de kalmte en het overmatig drankverbruik was ik op voorbereid. Die kleine wc’s met het gekke slot? Daar was ik absoluut niet op voorbereid.

Mijn tien tips om het Noorderlicht te zien

Het Noorderlicht zien is iets wat bij veel mensen een plekje heeft veroverd op de bucket list. Ik mag mezelf erg gelukkig prijzen dat ik het heb mogen bewonderen ondanks dat het zo minimaal was. Ik heb dan wel geen prachtige foto’s om het te bewijzen, maar tijdens de jacht naar het Noorderlicht heb ik wel een paar dingen geleerd. Vandaag vertel ik jullie dus mijn tien tips om het Noorderlicht het beste te kunnen vinden en te zien.

1. Reis naar een bestemming ten noorden van de poolcirkel
In Nederland heb je eigenlijk geen kans om het Noorderlicht te zien. Je moet omhoog dus. Hoe hoger je bent, hoe beter je het kunt zien. Nu zat ik ongeveer 100 kilometer boven de poolcirkel, maar als je de kans hebt moet je zeker hoger gaan.

2. Zoek een donkere plek
Hoe minder licht er om je heen is, hoe duidelijker het Noorderlicht zal zijn. Het is hetzelfde principe als wanneer je sterren wilt zien. Als je midden in de stad staat is het ook bijna onmogelijk om sterren te zien dan wanneer je op een onverlicht fietspad staat buiten de stad. Je oog heeft bovendien ook tijd nodig om aan het duister te wennen, kijk daarom ook niet teveel naar het beeldscherm van je telefoon of camera.

3. Kies de juiste datum
Boven de poolcirkel gaat de zon bijna niet onder in de zomer. Dat is dus geen succes recept voor het Noorderlicht. De beste tijd is tussen eind september en eind maart, maar het meeste succes is er in november tot februari. Wil je het Noorderlicht zoeken en tot je knieën in de sneeuw staan. Ga dan in december en januari.

4. Kies een heldere nacht
Het Noorderlicht zie je alleen als het een heldere avond is. Is de lucht volgepakt met bewolking dan hoef je het niet eens te proberen. Hoop dus op een heldere nacht wanneer je op zoek gaat naar het Noorderlicht zo tussen tien en twaalf uur. Je kunt natuurlijk ook het internet gebruiken, maar het is wel handig als je dan ook wat verstand hebt van infrarood-satellietopnames.

5. Zorg voor volle batterijen
Dit is noodzakelijk als je het wonder wilt fotograferen. Niets is vervelender dan de camera in de juiste positie hebben en dan juist net wanneer je die perfecte foto wilt nemen valt de camera uit. Zorg dus ook altijd voor een extra opgeladen batterij en bewaar deze op een warme plek. Batterijen houden niet van de kou.

6. Zorg dat je camera goed is ingesteld
Hier heb ik ervaring mee. Zorg dat je je van te voren hebt ingelezen en de camera goed hebt ingesteld. Niets is zo vervelender dan met je steenkoude vingers je camera proberen in te stellen en dan het grote spektakel missen.

7. Kleed jezelf warm aan
Dit is misschien wel de allerbelangrijkste tip. Zorg dat je goed en warm bent aangekleed. Een heldere avond betekent vaak dat het koud is. Helemaal wanneer je boven de poolcirkel bent. Als je dan op jacht wilt gaan is het belangrijk dat je niet na één kilometer bevroren tenen hebt. Tip: lagen, lagen en nog meer lagen.

8. Neem een zaklamp mee
Handig om de weg te kunnen zien, maar ook wanneer je de batterijen van je camera wilt verwisselen. Je kunt natuurlijk ook de zaklamp van je telefoon gebruiken. De technologie van tegenwoordig.

9. Wees geduldig
Het Noorderlicht is net een diva. Ze laat zich zien wanneer ze dat zelf wil en ze kan ook zo weer verdwijnen. Tijdens een actieve nacht kan het zo zijn dat ze er de hele avond is, maar op een stille nacht zoals ik had is ze er heel even en daarna komt ze ook niet weer terug. Wees dus geduldig wanneer je op haar wacht.

10. Geniet ervan
Je hebt je goed aangekleed, je hebt het licht eindelijk gevonden en een perfecte foto gemaakt. Ga er dan alsjeblieft van genieten, want het kan maar zo zijn dat het de laatste keer is dat je het wonder mag zien. Mijn ervaring was kort en niet intens, maar ik heb hem gezien!

Dit waren mijn tien tips. En vertel, staat het zien van het Noorderlicht ook op jouw bucket list of heb je hem al gezien?

Hoe kun je het beste op ijs lopen zonder te vallen?

Eigenlijk is het hier helemaal niet zo koud in Helsinki. Die snowboots, muts en handschoenen die tot -20 kunnen heb ik eigenlijk helemaal niet nodig. De sneeuw die hier al sinds begin december ligt begint nu te smelten en vervolgens bevriest het opnieuw. De straten van Helsinki veranderen in een ijsbaan en wandelen op ijs is een heel avontuur. Nu heb ik zelf nog niet plat op de grond gelegen, maar heb al wel een paar dingen geleerd over hoe je het beste kunt wandelen op de ijzige straten van Helsinki. Niet alleen handig hier, maar kan ook van pas komen op de straten in Nederland.

Ten eerste: wees niet bang! Je moet naar buiten – Helsinki is er op ingesteld – en als je niet naar buiten durft dan is er een mogelijkheid dat je vier maanden binnen moet blijven. Ook in Nederland of in welk land dan ook kun je niet binnen blijven alleen maar om een beetje ijs op de weg (met de auto is dit natuurlijk een ander verhaal).

Het lopen op ijs is een kunst op zich. Normaal lopen we gewoon rechtop met het gewicht op beide voeten. Maar dit betekent ook dat we niet veel balans hebben zodra we op het ijs stappen. Vandaar dat we ons gewicht op onze voorvoeten moeten hebben in plaats van het midden van de voet. Ja, je doet alsof je loopt als een pinguïn maar het helpt wel. Dat is de grote oplossing.

Als je nu over de straat loopt en je glibbert alle kanten uit, zelfs als pinguïn, probeer dan gewoon op sneeuw te lopen als die mogelijkheid er is. Dat loopt een stuk stabieler. Hier in Helsinki hebben ze overal met kleine kiezelstenen gestrooid. De soort kiezelstenen die heel snel in je schoenen komen, maar wel zorgen dat je niet op je kont valt. Ook hebben sommige straten vloerverwarming. Daardoor zijn de winkelstraten schoon en ijsvrij. Plus, helpt tegen koude voeten, want je wandelt niet door sneeuw.

Andere tip is lopen waar andere mensen lopen. Als zij niet vallen dan zal jij waarschijnlijk ook niet vallen. Verder zijn putdeksel, andere metalen oppervlakken of strepen op de weg, zoals zebra strepen zijn ook gevaarlijk materiaal. Plus, de oudere mensen houden zich ook staande op het ijs. Als zij het ook kunnen, dan kunnen wij het ook!

Een verjaardagsfeest op z’n Fins

Afgelopen week kreeg ik een uitnodiging voor de verjaardag van mijn tutor. Een hele toffe en enthousiaste meid die mij samen met twee andere Erasmuskindjes had uitgenodigd om een verjaardag op de Finse style mee te maken. Na een heuse zoektocht voor een cadeautje klopte we gisteravond om half acht bij haar deur aan. Nieuwsgierig hoe de verjaardagsfeestjes hier gevierd worden, en dat blijkbaar erg vroeg. Vooral omdat de halfvolle wijnflessen en chips al op tafel stond. Om half acht. Hier drinken we niet eerst koffie.

Op zo’n verjaardag merk je wel weer hoe gehandicapt je bent als je de taal niet spreekt. Niet omdat de Finnen geen Engels spreken hoor. Integendeel zelfs, ze doen het hartstikke goed en willen graag een gesprekje met je aanknopen, maar gewoon omdat je niet mee kan kletsen en lachen om grapjes waar iedereen om lacht. Dus ga je maar chips eten of chocolade taart, want na drie uur kletsen met je mede uitwisselingsstudenten wisten we gewoon niets nieuws meer te vertellen. Ongemakkelijke stiltes als resultaat terwijl de rest van groep vooral liederen zingen en nog meer alcohol drinken. Je komt erachter dat de Finnen echt goed alcohol drinken, maar toen we vermoede dat de gastvrouw haar maag aan het legen was het tijd om naar huis te gaan.

Wat heb ik geleerd van deze avond?
♥ Jeetje, wat drinken deze mensen veel alcohol.
♥ Daarom hebben ze hier ook een ongeschreven regel om zelf je alcohol mee te nemen. Alcohol is hier gigantisch duur, je wilt natuurlijk niet dat de gastvrouw/man naast de verschrikkelijke kater ook nog eens een lege portemonnee heeft.
Je bent als uitwisselingsstudent reuze interessant, maar niet als je uit Nederland komt.
♥ Er is een soort drank dat wordt gebruikt voor shotjes wat smaakt naar salmiak wat echt onwijs lekker is!
♥ De chocolade taart was heel erg lekker
♥ Ik het best kan waarderen als ik ‘Ik voel me sexy als ik dans’ van Nielson opeens hoor.

Een verjaardag op zijn Fins kan ik in ieder geval afstrepen van mijn lijstje.

Porvoo

Afgelopen zaterdag was mijn eerste uitstapje buiten Helsinki. We namen een bus en binnen veertig minuten stonden we vijftig kilometer buiten Helsinki. Porvoo is de twee na oudste stad van Helsinki en met zijn tijdloze sfeer is het heel erg enthousiast bij toeristen. Porvoo is namelijk onderverdeeld in een ‘oude’ en een ‘nieuwe’ stad. Wij zijn vooral in het oude gedeelte geweest, want dat zag er gewoon veel mooier uit.

Ik heb een heleboel foto’s gemaakt en kijk mee naar het oude gedeelte van Porvoo. Die bedekt was met een dun laagje sneeuw.

 

Ik at er het beste mozzarella broodje ooit, maakte een heleboel foto’s, stond op 15 centimeter dik ijs, had bevoren tenen en speelde spelletjes totdat we eindelijk in de bus terug naar huis konden. De stad was iets kleiner dan dat we hadden verwacht, maar wat was het een lief stadje. Ik kom hier graag nog eens terug wanneer de zon schijnt en alles in bloei staat. Dan een wandeling langs de rivier met een zonnetje op mijn gezicht.

Ik kan er nu al naar uitkijken. Snel het volgende uitstapje plannen!