Een grote update over de afgelopen tijd

Ik laat tegenwoordig niet zoveel meer van mij horen via mijn blog, maar af en toe heb ik toch weer zin om een verhaaltje te typen en dat is dus ook vandaag zo. Dus weer een klein verhaaltje van mijn kant over wat me de afgelopen tijd bezig heeft gehouden.

Hof van Saksen

Ik had al eerder verteld dat ik begin dit jaar een nieuwe baan vond bij het Hof van Saksen en daar ben ik nog steeds. Eind september kreeg ik contractverlening en nog een paar dagen dan is de drukste maand van het jaar voorbij. Die oktobermaand is niet niets op het resort. Ik werd al een beetje bang gepraat door mijn collega’s, maar toen de Nederlandse herfstvakantie begon ging het ook echt los! Daar waar ik normaal ongeveer 30 uur per week draai, stond ik nu bijna 50 uur op de werkvloer. Drukke lunch en dan ook nog eens voor 250 tot 300 gasten diner draaien. Zelfs ’s nachts in mijn dromen ging het werk gewoon door. Het was even flink aanpoten, maar de Nederlandse vakanties zijn voorbij. Alleen de Belgen hebben nog vakantie en dan wordt na volgende week weer normaal. Kunnen we ons opladen voor december. Nu vraag je je misschien af hoeveel gasten er dan kunnen verblijven op het resort en het antwoord daarop is +- 3100. Veel hé?

De viervoeters

 

Karel heeft onze vakantie ook overleefd. Dat vond ik nog wel even spannend. Hij is gewoon thuis gebleven en de vorige eigenaren lieten hem ook wel eens een week alleen als ze weggingen, maar zou hij ons wel weer lief vinden als we terugkwamen? Ik hoefde me nergens zorgen om te maken. Toen we weer thuis kwamen stond hij al bij de deur te miauwen en sliep in no-time weer op zijn eigen plekje in huis. Gelukkig maar! Karel is namelijk nogal een zinnige kat en het duurde eventjes voordat wij zijn vertrouwen hadden gewonnen toen we hier net kwamen wonen. Dat vertrouwen heeft de vakantie gelukkig overleefd! Hij heeft laatst nog twee muisjes voor de deur gelegd voor ons. Heel fijn…..

Met Garito heb ik ondertussen alweer wat wedstrijdjes gereden waar ik zelfs een keer tweede werd. Prijs! We zijn op trainingsweekend bij Noor Tanger geweest, we mochten proefpersoon zijn voor iemand die zijn instructeursdiploma wil halen, er staan in november, december en januari weer wedstrijden op de planning en ik ben er afgelopen week keihard afgevallen. Paardrijden met hoogte- en dieptepunten. Letterlijk dus. Ach, het is zeker wel 9 jaar geleden dat ik van een paard was gevallen en nog nooit op buitenrit. Eens moet de eerste keer zijn toch? Ik viel wel keihard, maar gelukkig had ik mijn bodyprotector aan. Die heeft toch echt mijn rug  gered. En dan zijn er mensen die buiten rijden zonder cap op. Brrrr.

En Sandro komt bijna naar huis! Deze week wordt hij van het land naar stal gehaald en dan gaan we hem ophalen. Dan wordt hij gecastreerd en mag hij samen met zijn broertje de winter doorbrengen in Veenhuizen. Hartstikke gezellig. Hoop ik dan. Misschien vinden ze elkaar wel helemaal niet lief.

En Kyra is er natuurlijk ook nog. (Ja, ik heb mijn cap nog op. Na het rijden merk ik vaak niet dat ik hem nog op heb en ga ik nog van alles doen) 

Vakantie

Ik ging met E. op vakantie naar Zuid Spanje, maar ik ging met mijn ouders, zusjes en E. ook nog een weekendje naar België. Dat weekend dat veel te warm was voor oktober begrippen. Weten jullie nog? Wat was het heerlijk! Het weer was fantastisch, we liepen het blotevoetenpad in zomerjurkje, hadden een fotosessie (ja, we moesten expres allemaal een witte blouse en spijkerbroek meenemen van moeders) en we sloten de maandag af bij een dierbare vriendin in Limburg waar we ook nog hele lekkere ijsjes gingen eten. Vaste prik in Limburg!

En verder nog

Dit ziet er echt niet uit hé? Toen ik 25 werd maakte ik deze taart, de vulling had ik alleen niet ver genoeg doorgekookt waardoor hij niet wilde opstijven in de koelkast en ik hele vloeibare karamel had. Maar lekker dat het was! Het was de twixtaart uit het Guilty Pleasures kookboek en echt voor herhaling vatbaar.

Ondertussen knutsel in nog steeds fijn verder met het maken van kleding. Ik heb mijn blazer bijna af, ik ben een broek aan het maken, ondertussen een jurk gemaakt. Ik hou mezelf wel bezig en ik leer overal weer van. Blijkbaar kun je niet zomaar de hals aanpassen in een jurk, want dat gaat er eigenlijk gek uitzien. Een stretchbroek kun je wel een maat kleiner maken in plaats van een maat groter. Nu valt hij namelijk véél te groot uit en ik wilde geen joggingbroek maken. En zolang je er niet de schaar inzet kun je nog een heleboel aanpassen. Je eigen kleding maken is zo leuk! In oktober ben ik nog naar de stoffenbeurs in Zwolle geweest en zoveel leuks gekocht! Ik kan nog wel even vooruit.

Wat ga ik de komende tijd nog doen

Nou werken natuurlijk en een Duitse cursus volgen op het werk. Omdat we zoveel Duitse gasten hebben, krijgen we als medewerkers de mogelijkheid ons Duits bij te spijkeren. Heel handig natuurlijk, ik vind het heel handig maar lastig in praktijk te brengen. We leren namelijk niets over grammatica of iets dergelijks, we leren zinnen en gesprekken die we kunnen gebruiken in het restaurant. Maar als de Duitse gast iets vraagt wat ik niet heb geleerd moet ik natuurlijk wel ook antwoord geven. Dat gaat nog niet zo goed. Dus de gast spreekt Duits en ik antwoord in het Engels zeg maar. Werkt prima! Ik blijf oefenen en als we er echt niet uitkomen dan roep ik mijn collega’s erbij. Ik heb verschillende die spreken vloeiend Duits.

Daarnaast moet ik eens even bedenken wat er op mijn Sinterklaas lijstje moet staan. In november heb ik een vrijgezellenfeest en organiseer ik de komende maanden weer wat wedstrijden. Ik wil het boksen weer oppakken, want dat heb ik al lang niet meer gedaan. Mijn trainer heeft een nieuwe sportschool in Assen geopend en geeft veel meer lessen dus waarschijnlijk beter te combineren met het werk. De naailessen beginnen ook bijna weer, dus kan ik elke week op pad met de naaimachine. Ondertussen ben ik wel weer een beetje verdrietig dat het alweer zo snel donker en koud wordt. Ik heb gewoon al eens de ramen moeten krabben! Maandag ga ik op zoek naar een nieuwe winterjas. Ik moet onze nieuwe salontafeltjes nog in de lak zetten en ik wil eigenlijk ook onze slaapkamermuur schilderen. Een goede vriendin vliegt in december naar de andere kant van de wereld om samen met haar vriend te gaan reizen. Ze hebben geen retourticket. Spannend eigenlijk. We wonen alweer bijna één jaar in Bovensmilde dus dat vraagt om een feestje of niet?

Dat was het eigenlijk wel weer. Ik vind het erg leuk dat jullie er nog zijn en af en toe nog eens mijn sporadische berichten lezen. Tot de volgende keer!

Ik ging op vakantie naar Spanje!

Het is alweer bijna 3 weken geleden en ik ben mijn bruine kleurtje allang weer kwijt, maar ik wilde mijn ontzettend toffe vakantie toch nog even met jullie delen! Die ontzettend toffe vakantie ging naar Andalusië dit jaar. Tijd voor een paar mooie plaatjes?

Deze prachtige berg is Gibraltar. Een klein stukje Engeland in Spanje. Eigenlijk waren we niet van plan om hierheen te gaan, maar naar Tarifa. Onderweg pikte we twee lifters op uit Litouwen die onderweg naar Gibraltar waren dus veranderde wij onze plannen en hebben we ze naar Gibraltar gebracht. We dachten eraan om toch nog de auto daar te parkeren en te kijken, maar het was er zo ontzettend druk! Ons niet gezien. Wij zijn weer weggereden.

Ronda

Als je ooit naar deze stad wilt: GA VROEG! Wij waren er rond een uur of half tien en verlieten de stad rond 13:30. In de middag kwamen de bussen vol met toeristen aan en de stad is gewoon mooier zonder al die hordes mensen.

Als je naar Ronda gaat, check dan ook de tuinen achter de brug dichtbij de oude brug! Ik hou van de rustige plekken ontdekken in een toeristische stad.

Garito’s geboorteplaats

De achterliggende gedachte van onze reis naar Andalusië was eigenlijk een bezoek aan de Staatsstoeterij en de geboorteplaats van Garito. Maar helaas bleef het hek potdicht. Ik wist dat de stoeterij alleen op zaterdags geopend was voor publiek, maar wij kwamen op vrijdagavond aan en gingen zaterdags weer naar huis. Dat ging hem op zaterdagmorgen dus niet lukken. Ik heb nog voor de deur gestaan, gehoopt dat ik naar binnen mocht maar tevergeefs. Reden voor nog een reisje naar Spanje dus.

El Torcal de Antequera

Zag je op alle andere foto’s een prachtige blauwe lucht, in de bergen bij Antequera was het de eerste dag echt slecht weer! Regen kwam met bakken uit de hemel op weg naar Antequera en we wisten niet zeker of we door moesten rijden, maar blij dat we het gedaan hebben. Daar klaarde het iets op en miezerde het alleen maar dus maakte we een kleine wandeling. Het is echt een tof natuurpark en de mist gaf het ook wel een mysterieus gevoel. Toch denk ik dat het er ook heel fijn is met iets mooier weer.

Sevilla

Sevilla was echt een fijne stad, waar we een stierenring in gingen, onze auto op een gratis parkeerplek parkeerde en ik bang was dat hij daar niet meer stond toen we terugkwamen. Altijd spannend met een huurauto en onbekend terrein. Overigens is die parkeerplaats wel echt aan te raden. Je kunt je auto daar gratis parkeren en met de metro de stad in. Beetje zoals de P+R bij ons in Nederland. Heel fijn, hoef je niet in zo’n grote stad na een veel te dure parkeerplaats te zoeken.

Sevilla was prachtig, maar wij gaven de voorkeur toch aan de stad Cordoba. Die stad was minder druk, voelde meer Spaans en is ook gewoon prachtig! Sevilla was namelijk druk, er stonden voor veel bezienswaardigheden hele grote rijen en daar wil je niet in staan met zulke hoge temperaturen.

Prachtige uitzichten

Andalusië is echt prachtig als het om uitzichten gaat. Bergen vervelen nooit!

Tips voor Andalusië

  • Neem strandschoenen mee. Onze tere voeten zijn die rottige kleine steentjes niet gewend en het doet echt pijn aan je voeten!
  • We hebben elke nacht ergens anders geslapen en slaapplekken die we kunnen aanraden zijn: Casona los Moriscos. Een super aardige man runt die hotel. Het was geen prachtige slaapplek ofzo, maar we hebben tot lang buiten gezeten en gekletst met deze man en dat was gewoon heel gezellig. Daarnaast verbleven we bij Hotel Bodega El Juncal. Een wijngaard met een hotel. Dit was echt heel tof! De rode wijn echt heerlijk! En als laatste The Spot Central Hostel in Sevilla. Hier hebben we één nachtje in de stad geslapen. Schoon, netjes, gratis ontbijtje en vriendelijke mensen.
  • Er wordt weinig Engels gesproken Op sommige plekken gewoon helemaal niets. Dan is het handig dat je iets van Spaans kunt.
  • Niet overal eten ze laat. Toen we bij Bodega El Juncal verbleven ging het restaurant pas om half negen open. Bij het volgende hotel ging de kok om half negen naar huis en kwamen wij pas om negen uur aan. Oeps.
  • Ga tussen 14:00 en 16:00 niets doen! Wij reden meestal van de ene plek naar de andere. Het was namelijk echt snikheet. Ik snap wel waarom die Spanjaarden dan een siësta doen.

Het was een hele fijne vakantie en ik denk dat het alweer tijd is voor de volgende reis. Wanneer kunnen we weer? 🙂

 

Deze leuke dingen gaan allemaal nog gebeuren

♥ Vakantie naar Zuid Spanje

In september hebben E. en ik samen vakantie en op de planning staat Zuid Spanje. Ik wilde erg graag eens naar  Yeguada de La Cartuja Hierro del Bocado in Jerez De La Frontera. Ik hoor je denken: ‘Waar wil je heen?’. Het is de naam van de stoeterij waar Garito geboren en opgegroeid is voordat hij naar Nederland kwam en ik zou daar graag eens binnenkijken. Daarnaast is de natuur in Zuid Spanje geloof ik echt fantastisch dus daar gaan wij straks in september heen op vakantie.

♥ Ik word bijna 25!

Ja, ik vind het wel een heel groot ding. Ik weet nog dat ik het verschrikkelijk vond dat ik 20 werd, want ik was geen tiener meer. Nu word ik potverdorie al 25 jaar oud. We hadden het er laatst nog over in de kleedkamer op mijn werk: het wordt tijd om iets van ons leven te maken, want we zijn tenslotte al 25. Maar ondanks dat ik 25 wel weer een hele leeftijd vind, ben ik altijd graag jarig. Taart, visite, cadeautjes en gezelligheid. Ik vind het leuk.

♥ Vakantie met mijn ouders, zusjes en E naar België

En dan nog eens op vakantie in oktober. We gaan met zijn allen een weekendje weg naar een Landal Greenparks park in België. Ik vind het altijd heel erg fijn om samen weg te zijn met mijn familie en de laatste keer was alweer in 2016 dus het mag wel weer eens.

♥ Trainingsweekend met Garito bij Noor Tanger

Eind september ga ik samen met Garito naar Noor in Noord Brabant en ik heb hier zoveel zin in. We gaan zoveel leren! Ik ben nog nooit zo ver weg geweest met hem alleen dus dat vind ik wel heel erg spannend, maar mijn ouders slapen in de buurt. Ik mag namelijk nog niet alleen met auto en trailer op pad dus een chauffeur nodig.

♥ Schaatsen op natuurijs

Mag ik hier al over nadenken terwijl het buiten 25 graden is? Ik hou van schaatsen op natuurijs. Ik hoop dat we dit jaar weer mogen!

♥ De Stormruiter voorstelling in Leeuwarden

Mijn verjaardagscadeautje voor mijn 25ste verjaardag. Ik zei toch dat ik het leuk vond om jarig te zijn 🙂 We gaan naar De Stormruiter voorstelling in Leeuwarden en ik heb hier heel veel zin in. Theater, muziek en paarden gecombineerd. Kan het nog beter?

♥ Naailessen

In november begint mijn naaicursus weer en mag ik weer achter de naaimachine kruipen. Mijn blazer van vorig seizoen is helaas nog steeds niet af (ik ben niet zo handig in mijn eentje) dus dat is het eerste project waar ik weer aan zal beginnen. Zal ik jullie op de hoogte houden?

A little peek into my life #10

Hallo allemaal. Wat leuk dat jullie er nog zijn en af en toe nog eens mijn sporadische berichten lezen! Vandaag ook weer eens 1. De laatste was van februari en dat is toch al wel heel erg lang geleden. Dit jaar echt een blogdieptepunt. Ik heb wel geteld 3 keer iets geschreven in 2018. Zoals ik al zei, een dieptepunt dus. Daarnaast moest ik heel veel van mijn oude berichten verwijderen, omdat de foto’s niet meer zichtbaar waren en had ik gewoon helemaal geen zin meer in. Maar toch kriebelde het ergens. Ik vond het heel erg leuk om oude berichten terug te lezen en gewoon af en toe te schrijven. Dus bij deze weer een stukje.

Ik zal jullie eerst eens vertellen wat ik ongeveer in de maanden maart, april, mei, juni en juli heb gedaan. We zijn tenslotte alweer augustus (nu al!). In februari schreef ik dat ik de laatste werkdagen bij Fellini in Assen had. Een hele gekke gewaarwording en ik had nog niet meteen een andere baan. Daarom was ik de hele maand februari vrij en dat was gek. Ik besteedde mijn tijd vooral achter de naaimachine en ben zelfs begonnen met breien. Tussendoor was ik dus op verschillende sollicitatiegesprekken en had ik een aantal proefdagen. Uiteindelijk begon ik per 1 maart bij het Hof van Saksen. Een vakantieresort vlakbij huis.

Dit is mijn uitzicht vanaf de personeelsparkeerplaats.

Via een oud-collega kwam ik hier terecht en werk daar nu in 1 van de vijf restaurants. Ik vermaak me prima en vakantiegasten zijn hele leuke gasten. Ja, het was keihard werken de afgelopen snikhete weken in onze zwarte spijkerbroek en zwart overhemd (voor ons geen zomertenue) dus het is helemaal niet erg dat het wat minder warm is.

Foto’s van een proeverij van gerechten van een nieuwe menukaart. Zo leuk en niet geheel onbelangrijk: heel erg lekker!

Karel had de afgelopen weken wat last van zijn blaas of dat dacht ik in ieder geval dus gingen we naar de dierenarts. Hem in dat mandje krijgen was nogal een klus, maar bij de dierenarts was hij heel erg braaf. Een aantal onderzoeken, medicijnen, voer en een rib uit mijn lijf minder stonden we weer buiten. Ik heb het idee dat het weer wat beter gaat, want de dweil wordt opeens een stuk minder gebruikt. Gelukkig maar.

Samen met Willeke deed ik de basis wijncursus van de wijnstudio in Leeuwarden en haalde we beide ons certificaat. Geslaagd! Het was zo ontzettend leuk om meer over wijn te leren en ik wil nog graag meer leren.

Ook bestelde ik een doos vol met wijn bij The Taste Club. Ik vind dit een heel leuk idee. Je vult een kleine test online in en dan krijg je een box thuisgestuurd met wijnen die passen bij jouw smaakprofiel. Het is een abonnement dus je krijgt de box elke maand, maar je kunt hem ook op pauze zetten of een maand overslaan. Dat deed ik ook, want ik drink nooit 6 flessen wijn leeg in 1 maand. Dus ik krijg is september een nieuwe doos. Ik ben nu al benieuwd wat er in zit!

Deze was bijvoorbeeld echt ontzettend lekker! In mijn box zaten 3 rode en 3 witte wijnen, maar je kunt ook 6 witte en 6 rode wijnen kiezen als je dat lekkerder vindt. Maar deze rode wijn was ontzettend lekker! Lekker fruitig en niet al te zwaar. Dat lust ik wel!

Samen met Willeke en een aantal collega’s van mijn pap deden we mee aan de Axmen Challenge in Emmen. We hadden een klimklautertocht van ongeveer 8 kilometer en het was echt ontzettend leuk! Het was heerlijk weer, het zonnetje scheen, de sfeer was fantastisch, we liepen door de oude dierentuin in Emmen dus dat was ook heel erg leuk. Het allerleukste? De monkey bars zijn gelukt! Het ging niet super soepel, maar ik kwam aan de overkant zonder te plonsen. Yes!

Een afspraakje met mijn oudste vriendinnetjes. We zijn al 10 jaar vriendinnen en zaten bij elkaar op de middelbare school. Als ik daar over na ga denken voel ik me echt oud.

Het was even schrikken toen we hoorden dat de hond van de ouders van E. een beroerte had gehad. Gelukkig is ze na een paar weken weer (bijna) helemaal de oude en dat is heel erg fijn!

1 van mijn zusjes loopt stage bij een gevangenis in Veenhuizen en die had een open avond. Het was reuze interessant om zo de mogelijkheid te hebben de gevangenis in het dorp van de binnenkant te bekijken en op de binnenplaats rond te lopen. Er zijn verder geen foto’s gemaakt. Er mogen namelijk geen telefoons mee naar binnen, maar bij de uitgang kon het natuurlijk wel.

In april werd deze bonte viervoeter geboren en ik was bij de geboorte! Wat een geluk! Maandags was ik naar mijn ouders gereden om bij Verona te kijken. Mijn vader zei dat het wel eens kon gebeuren die avond en  toen ben ik snel heen en weer gereden voor een pyjama en tandenborstel en bleef ik slapen. ’s Avonds elk half uur even kijken, maar niets leek erop dat er daadwerkelijk een veulentje zou komen. Voordat ik op bed ging nog eens kijken en toen om half 2 ’s nachts de wekker maar gezet. Dus midden in de nacht het bed weer uit en (gelukkig) was de bevalling begonnen.  Met een beetje hulp van mijn vader was Karlos er snel en na anderhalf uur had hij gegeten en gedronken en kon ik weer op bed. Zo tof om dit eens mee te maken.

Dit is momenteel dus onze kudde. Vier verschillende kleurtjes. Leuk hé?

Sandro is er natuurlijk ook nog. Deze meneer is alweer bijna 1.5 jaar oud.

Met de hitte van de afgelopen weken hadden mijn plantjes het allemaal best zwaar. Ik had ze allemaal verhuisd naar het plekje met de meeste schaduw en ze hebben het allemaal overleefd. Woehoe!

Kyra kwam ook af en toe nog eens op visite.

Natuurlijk deed ik nog meer dingen de afgelopen maanden (waar geen foto’s van zijn, omdat mijn telefoon zonodig kapot moest gaan)
  • Ik en E. waren in april 5 jaar samen
  • Was er een broers en zussendag vanuit studentenvereniging Dizkartes
  • Kocht ik weer teveel stof op de stoffenbeurs in Groningen
  • Vroeg ik een wedstrijdstartpas aan en de eerste officiële wedstrijd ondertussen gereden
  • Gingen vrienden trouwen en was het een fantastische trouwerij!
  • Daarbij hoort natuurlijk ook een vrijgezellenfeest en dat was ook geweldig!
  • Hadden mijn zusjes allebei een 22 diner voor vriendinnen. Dus stond de familie in de keuken om lekkere dingen voor het diner te maken.

Nou dat was het eerst wel weer eigenlijk. Eigenlijk een beetje een bij elkaar geraapt zooitje, maar dat past wel in het straatje van deze website 🙂 Dankjewel voor het lezen en tot de volgende keer!

A little peek into my life #9

Het is me nog nooit eerder overkomen. Een hele week vrij zijn en niet omdat ik vakantie heb, maar omdat ik geen baan meer heb. Het is zo apart, want ik heb altijd gewerkt vanaf mijn 15de. Zelfs toen ik terug kwam uit Helsinki kon ik meteen weer aan de bak. Helaas nu niet zo snel. Dus deed ik lekker de hele week niets, noppes, nada. En dat is apart.

De twee vriendjes in een knuffelsessie.

Afgelopen maandag had ik opeens een paardencoaching sessie. Een tijdje geleden had iemand een oproepje geplaatst op Facebook, omdat ze proefpersonen zocht en wilde oefenen voor haar opleiding tot paardencoach. Ze woonde dichtbij en ik dacht: ‘Waarom niet. Ze kan Garito best als proefpersoon gebruiken’. Totdat het bleek dat het opeens ging om mij en niet om Garito. Het was heel apart, bijzonder en gek om mee te maken. Ik zal er later meer over vertellen.

Ik zag dit vest in een catalogus en wilde het model even onthouden. Zoiets kan ik namelijk veel goedkoper zelf maken, maar nadat ik de foto weer zag was ik zo verbaast over de foto. Deze dame is flink uit proportie gerekt.

En als ik dan veel vrij ben dan ga ik lekker naaien.

Bovenstaande jurk is mijn laatste project. Ik had deze jurk al eens eerder gemaakt, maar toen in een andere kleur en werd uiteindelijk niet zoals bedoeld was. Te kort, krap en kleine foutjes gemaakt. Dus doen we het gewoon nog een poging en deze is supergoed gelukt! En waar ik dacht weken mee bezig zou zijn, was dit binnen anderhalve dag klaar.

Dit was ook een project. Heb helaas nog geen foto van het eind resultaat, maar wel een leuk voorbeeld van verkeerd aangemeten. Voordat je iets gaat naaien teken je het patroon van het kledingstuk uit (wat bijvoorbeeld op de tafel naast mij ligt) en check je of je de juiste maat hebt gekozen. Toen ik voor het eerst dit shirt had uitgetekend ging ik het opmeten en leek het nogal krap te worden dus koos ik een maat groter. Op de stof en uiteindelijk in elkaar gezet is hij veel te groot geworden. Gelukkig is te groot altijd makkelijker aan te passen dan te klein.

Ik heb nog drie stoffen waar ik iets van kan maken. Linksboven moet een blouse worden, rechts misschien een jurkje en linksonder waarschijnlijk een jasje. Of misschien een jurk, maar in het echt is de kleur veel feller roze en ik denk dat ik er dan uit ga zien als een zuurstok.

Ik sliep een avondje bij mijn ouders en dat was heel gezellig wakker worden met mijn grote kleine liefde ♥

Ik kwam een hele oude foto tegen en moest best wel lachen. Met mijn handen in de zakken kijk ik hoe Willeke in springhouding op Moonlight zit, terwijl deze gewoon heel gemakkelijk over de hindernis draaft. Wat was die pony toch fantastisch.

Gisteren ging ik een stukje wandelen, want het weer was echt heerlijk.

En vanmiddag haalde ik de laatste losse stukken van de muur. We gaan de achterste muur een kleurtje geven, maar er zaten eerst 2 behangstroken op die lelijke stukken achter lieten. Dus nu zijn die lelijke stukken er allemaal af en klaar voor de volgende stap.

Waar ik geen foto’s van maakte:
  • Mijn moeders verjaardag met alle familie op visite.
  • Griep bij ouders, zusjes en E die iedereen voor een dag plat lag, maar mij oversloeg.
  • Privé les met Garito die er na vier dagen rust flink zin in had, maar na een kwartier stoeien echt heerlijk ging lopen.
  • Sollicitatiegesprekken, een proefdag en een mogelijke baan. Daar vertel ik meer over zodra ik ergens een handtekening heb gezet.
  • Uren en uren kijken naar Friends.

En nu is het alweer bijna weekend. Vanavond heb ik training met Garito en morgenvroeg is het weer tijd voor een bokstraining. Zaterdag en zondag is E. lekker vrij en hebben we eindelijk sinds weetikveelhoelang een héél weekend vrij. Heeft het toch nog voordelen  om geen werk te hebben. Ik wil eigenlijk het weekend gaan winkelen en uit eten, maar dat kan eigenlijk niet. Dat is dus het nadeel van geen baan hebben. Dus ga ik maar de muur schilderen denk ik.

Een heel fijn weekend voor jullie!

Waarom iedereen De Mooie Voedselmachine moet lezen

Als ik jou vraag wat één van de belangrijkste organen in je lichaam is komen je darmen dan ook bij je op? Of roep je eerst hart, longen of hersenen. Logisch natuurlijk, want zonder het hart wordt ons bloed niet rondgepompt, zonder longen krijgen we geen zuurstof binnen en zonder hersenen werkt er eigenlijk niets. Maar tegenwoordig vind ik dat de darmen ook in dat rijtje thuis horen. Door Giulia Enders leerde ik dat de darmen jou maken tot wie jij bent, wat je eet en hoe je je voelt.

Ik kocht het boek eigenlijk als cadeautje voor mijn zusje, want vroeger had ze onverklaarbare buikpijn. Ik dacht dat dit misschien kon helpen. Niet omdat er staat wat je moet doen om buikpijn te verminderen, maar om meer te weten te komen van onze darmen. Uiteindelijk was ik diegene die het boek als eerste las en ik ben echt razend enthousiast. Niet alleen omdat het boek er heel erg leuk uit ziet en gemakkelijk weg leest, maar ook omdat ik zoveel ervan leerde.

De charme van je darmen

Het boek is eigenlijk opgesplitst in drie delen. In het eerste deel vertelt Giulia van alles over de charme van je darmen. Ze legt uit waarom we onze darmen moeten waarderen en vertelt van alles over het spijsverteringskanaal, hoe je darmen reageren op voeding en ze legt daarbij uit hoe allergieën ontstaan. Als laatst vertelt ze hoe je het beste kunt poepen, waarom een krukje bij de wc helpt en ze brengt een glimlach op je gezicht terwijl je het leest. Het is namelijk zo leuk en luchtig geschreven.

Het zenuwstelsel van de darm

Het tweede deel wordt al iets ingewikkelder, want ze legt uit hoe ons eten verteerd wordt. Ze legt in detail uit welk orgaan en kanaal verantwoordelijk is in het verteringsproces en gaat ze dieper in op de invloed van de darmen op onze hersenen. Onze darmen bepalen voor een groot deel hoe we ons voelen en blijkbaar kunnen zelfs depressies voortkomen uit disbalans in je darmen. Onze darmen zorgen er dus niet alleen voor dat we kunnen poepen, maar doen veel meer dan dat.

De wereld van micro-organismen

In het derde deel duikt Giulia in de wereld van de bewoners van de darm; bacteriën. Ze vertelt veel over ons immuunsysteem en de darmflora. Het derde deel is wel pittig. Ik vond het erg interessant, maar bij dit gedeelte moet je goed opletten. Ze legt namelijk een heleboel dingen uit over micro-organismen en dat leest voor mij nu niet zo lekker weg. Maar wanneer ze een boekje open doet over antibiotica en de werking van anti-, pro- en prebiotica was ik verrast. Ik wist wel dat antibiotica je kunnen helpen als je ziek bent, maar tegelijkertijd maakt antibiotica ook veel kapot in je lichaam.

Verwacht van dit boek geen stappenplan om je darmen weer gezond te maken. De Mooie Voedselmachine is vooral een boek met heel veel leuke en interessante weetjes over het meest onderschatte orgaan. We kunnen eigenlijk een heleboel van ons eigen lichaam leren voordat we ons vol gooien met medicijnen. Blijkbaar komt er een heleboel vanuit onze darmen.

Maar niet alleen om de interessante en leuke weetjes moet je dit boek lezen. Giulia haar schrijfstijl is heerlijk en het boek is fantastisch geïllustreerd. Giulia is zo ontzettend enthousiast en praat met zoveel passie over darmen dat je eigenlijk ook enthousiast wordt. Ze was ook te gast bij RTL Late Night.

Ben je nieuwsgierig geworden? Je kunt het boek eigenlijk bij elke boekhandel halen en is ook als ebook beschikbaar.

A Little peek into my life #8

In de afgelopen paar maanden hebben jullie de afgelopen periode niet zo heel veel van mij gehoord. Beter gezegd: helemaal niets! Ik kan niet beloven dat ik (zoals in een ver verleden) heel regelmatig weer wat van mij laat horen, maar ik heb gewoon weer zin om mijn verhaal te doen. Dus wat deed ik de afgelopen paar maanden eigenlijk? Ik was een boel aan het werk, want ik tekende in november een 32 uur contract en we kochten natuurlijk een huis. Verder maakte ik veel kilometers op de rug van Garito en probeerde ik Sandro op te voeden. Bereidt je voor op een boel foto’s van viervoeters. Er zit overigens echt geen volgorde in de foto’s. 

Wat ziet hij er stoer uit hé? Afgelopen weekend hadden we wedstrijd en mocht hij er weer op zijn best uit zien. Dus wassen, wassen en meer wassen. Ook op deze foto kun het zien, Garito heeft altijd overal wel gele poepvlekken. Hier was hij ook nog niet gewassen, maar wel al ingevlochten.

Wat een koekje wel allemaal niet kan doen. Kyra heeft dit nieuwe kunstje geleerd en ze kan het super goed. Handen omhoog en Kyra doet ook de handjes omhoog!

Comfortabele slaappositie ♥

Ik kreeg van Willeke deze hele schattige foto toegestuurd. Mislukte foto die eigenlijk toch wel heel lief is.

Selfie met Kareltje.

Ik vond deze wijn nog ergens in de collectie. Hij is zo ontzettend lekker, maar ik heb geen idee waar ik hem vandaan heb gehaald. Misschien heb ik de fles gekregen tijdens mijn stage of was het een proeffles voor het werk. Ik weet het niet meer, maar hij is echt ontzettend lekker.

Een boel foto’s voor aan de muur. Uitkiezen maarrrr. We willen in de gang graag een collectie van foto’s, maar is natuurlijk veel te moeilijk kiezen.

Eerst naaiproject van 2018. Uiteindelijk wordt het een trui.

Met Marije tijdens het Kerst diner. We hadden mijn ouders, zusjes en de ouders en broers van E. uitgenodigd. Iedereen paste om de tafel en we hebben echt heel lekker gegeten. Zo leuk om met zijn allen samen te zijn en altijd fijn als iedereen je zelfgemaakte eten lekker vindt.

Met de vriendengroep aftellen.

Met mijn twee liefdes tijdens een nieuwjaarsborrel. Ik heb de leukste zusjes ooit. En ik kon eindelijk mijn zelfgemaakte blouse aan. Ik ben denk ik nog nooit zo lang bezig geweest met een kledingstuk, maar hij is echt ontzettend goed gelukt en hij zit heel lekker! Ik ben Oudejaarsmorgen nog druk bezig geweest met de knopen aanzetten zodat ik hem ’s middags aan kon. Gelukt!

Sandro is alweer 9 maand oud en wat een boefje. Het gaat alleen niet zo goed met zijn gezondheid dus de dierenarts kwam vrijdag even op visite. We hadden hem naar de opfok gebracht om daar gewoon de hele winter lekker groot en sterk te kunnen worden, maar dat is mislukt. Hij wilde opeens niet meer zijn brokken eten, was heel lang verkouden met een dikke snotneus, werd mager en verloor zijn kunstjes. Voor de jaarwisseling hebben we hem naar huis gehaald en ondertussen gaat het gelukkig al steeds beter. Hij is dol op zijn brokken, bijt weer in alles wat los en vast zit en is weer ondeugend. De dierenarts heeft hem een vitamineshot gegeven, een poedertje tegen het hoesten en een prikje wat vastzittend slijm los moet laten komen en dan is hij hopelijk snel weer oké.

De drie musketiers ♥

En na lang zoeken vind ik nog ergens een foto van onze vroegere 3 musketiers ergens in 2007. De kwaliteit is waardeloos, maar ik vind het zo leuk. Vroeger hadden wij namelijk ook drie viervoeters met dezelfde kleuren. Helemaal links is Moonlight, mijn allereerste eigen pony. Midden is Verona en de moeder van Sandro en rechts is Indy. Dezelfde als op de foto hierboven. Leuk hé?

En toen was het zomaar de allerlaatste dag op mijn werk. Zoals ik al vertelde is het pand waar Fellini gevestigd is verkocht aan iemand anders. Het hele bedrijf stopt dus en er komt ergens halverwege februari een ander restaurant in. De laatste maand werken was ontzettend apart en je werkt echt naar het einde toe. De laatste loodjes waren zwaarder dan verwacht en gisteren hebben we dus voor het laatst gasten geholpen en bier getapt in ons restaurant. Gek gevoel hoor. Ik hoop ergens half februari, begin maart weer een andere baan te hebben, maar het is vooral allemaal heel erg apart. Ik hoef dus helemaal nooit meer bij Fellini te werken en ga al mijn leuke collega’s echt zo ontzettend missen! Maar waar de ene deur dicht gaat, opent weer ergens anders een deur toch?

Deze week heb ik dus de hele week vrij, maar morgen heb ik ergens een sollicitatiegesprek en zaterdag een meeloopdag dus ik heb goede hoop. Verder ga ik lekker sporten. Tegenwoordig sport ik ook op dinsdagmorgen in een speciale ‘vrouwenboksochtend’ en we zijn veel meer met de bokstechnieken bezig. Nu is lekker rammen op een bokszak heerlijk, maar als je dan ook nog weet hoe het precies hoort is nog veel leuker. Verder kocht ik vandaag een nieuwe witte rijbroek van Marktplaats voor maar €20,-.Daar wordt ik heel blij van. En ik ga deze week weer naar naaicursus. Ben met een jurk en trui bezig en ben heel benieuwd naar het eindresultaat. Naja en verder opeens een heleboel vrije tijd denk ik. Tijd voor Friends op Netflix dus 🙂

Fijne week verder!

Inspiratie voor ons huis

Meneer en ik vonden het er nu toch maar eens tijd voor. Een eigen plek voor ons tweeën. Het is was echt ontzettend gezellig bij mijn ouders, maar met bijna vijf jaar verkering vonden we het nog steeds heel leuk samen en hebben we dan toch maar zelf een huis gevonden. We hebben al anderhalf jaar proefgedraaid op mijn studentenkamer in Leeuwarden en ook in Arnhem hebben we een half jaar samen in een huis gewoond en dat ging hartstikke goed.

Ondertussen wonen alweer bijna 3 maanden in ons eigen paleis en dan heb je een huis, er moeten natuurlijk ook spullen in staan. Gelukkig konden we wat meubilair van de vorige eigenaren overnemen, kreeg ik een kast van de buurvrouw en konden we een eettafel en 6 stoelen voor een prikkie krijgen. Leeg is ons huis dus niet, maar het heeft wel veel witte muren, oogt soms donker en toch nog niet helemaal ons. Dat is ook lastig, want onze smaken komen niet helemaal overeen. Wat ik nu echt mooi vind? Vandaag laat ik jullie wat dingen zien die dolgraag zou willen.

Ik hou wel van een beetje kleur en zou zo graag een gele muur in huis hebben. Ik vind dat echt prachtig (op foto’s dan, want heb het eigenlijk nog nooit in het echt gezien). Ook die blauwe kleur met de tekens op de eerste foto vind ik heel tof. Helaas heb ik Meneer nog niet helemaal kunnen overhalen als het gaat over een gele muur.

Dit is een beetje vals spelen, want in ons huis kunnen helemaal geen ensuite deuren. Maar kijk dan eens. Echt, ik wilde dat dit had gepast in ons huis. Ik vind dit zo fantastisch! Misschien moeten we maar weer verhuizen.

Nummer 6 vond Meneer ook wel leuk (wat ik niet had verwacht) dus dat moet ik snel maken. Dit is misschien typisch iets voor paardenmeisjes, maar ik vind zo’n klein detail heel tof. De ronde eettafel is net even anders dan een vierkante of rechthoekige tafel en misschien wil ik wel zo eentje als we ooit een andere tafel willen. De houtstructuur vind ik ook heel erg mooi. En het bureau met gekke handvatten is toch ook tof?

Kleurrijke muren dus. Ja, ik vind een witte muur prachtig, maar een beetje kleur geeft toch dat beetje extra? Groen vind ik een hele mooie rustige kleur, maar ook de vakken kleur geven een heel speels effect. Misschien kan een muur in de slaapkamer groen.

Of zo’n mooi groot raam met veel planten ervoor wat net lijkt alsof je buiten bent (met veel fantasie). Helaas hebben wij niet zo’n groot raam, maar zoveel planten bij elkaar vind ik wel heel erg leuk. Nummer 14 vind ik ook heel erg tof. Wel zou ik hem dan graag zelf ontwerpen met teksten die bij ons passen en zou heel mooi in onze hal passen. En dan een gekleurde binnenkant van keukenkastjes. Leuk toch?

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 & 15

Maar zoals ik al zei liggen onze smaken niet helemaal op één lijn en kan ik niet helemaal losgaan. Geven en nemen noemen ze dat toch? Komt die gele muur er misschien toch 🙂

I’ll keep you posted!

2017 in foto’s

2018 is alweer een paar dagen oud en ik heb in geen eeuwen meer een verhaal gepost, maar vandaag wilde ik wel weer eens een verhaaltje schrijven en waar kan dat dan beter over dan afgelopen jaar? We zitten nu toch in de periode van goede voornemens, terug kijkende naar vorig jaar en bedenken wat 2018 ons zal brengen. Dat kan eind januari nog steeds toch?

2017 was een jaar met best een paar mijlpalen. Meneer haalde zijn diploma en mocht ook meteen een contract tekenen, ik kreeg een 32 uur contract, we gingen eindelijk eens samen op vakantie, Sandro werd geboren en wij deden een hele grote aankoop. Kijk je mee?

In de zomer gingen E. en ik eindelijk eens samen op vakantie. Ja, na 4,5 jaar relatie waren we nog samen weg gegaan, maar daar kwam dit jaar gelukkig verandering in. We gingen naar Montenegro.

Met Garito had ik mijn eerste buitenwedstrijd en het ging top!

Ik maakte aan het eind van het jaar eindelijk dit blousje af. Wat een werk, maar wat is hij goed gelukt.

Mijn kleine vriend Sandro werd geboren. Wat een heerlijk beest is dit ♥

Ik ging met E. naar Scheveningen, want we gingen naar De Lion King!

Mijn moeder werd 50 en daarvoor heb ik heel lang in de keuken gestaan voor allemaal lekkere dingen. Het was een heel fijn feestje.

We hebben Garito eindelijk voor de menwagen.

De auto werd helemaal vol gedrukt met dozen, want ik ging verhuizen!

We konden schaatsen!

Toen E. geslaagd was voor zijn diploma werd er een hele leuke en gezellige barbecue georganiseerd.

Voordeel van werken in de horeca: overdag vrij zijn en dus heerlijk genoten van de mooie dagen met veel zon.

En dan de grote aankoop….. in november gingen ik en E. verhuizen naar ons eigen gekochte huis!!!! Ik zal hier nog een blogpost over schrijven, maar ondertussen wonen we bijna 2 maanden in ons eigen huis!

En dan is het alweer 2018. Dit zal een jaar zijn waarin ik hopelijk snel een andere baan vind. (Net voor het nieuwe jaar hoorde wij dat het pand van het restaurant verkocht is en er in februari een ander restaurant zal worden geopend. ) Verder hoop ik met Garito een aantal officiële wedstrijden mogen te rijden en Sandro krijgt rond april/mei een volle broer of zus. Ook hoop ik een paar mooie nieuwe plekken te mogen bezoeken en dat ik dan toch de muur in de keuken geel mag schilderen.

Wat zijn jouw plannen voor 2018?

 

Ik ging op vakantie naar Montenegro

Deze keer ging ik voor het eerst met Meneer op vakantie. Na vier jaar verkering durfde het nu toch echt eens aan en stapte we samen in het vliegtuig richting Dubrovnik. Vanuit daar zou onze reis beginnen naar Montenegro. Kijk je mee naar onze reis?

 

We kwamen dus ’s avonds laat aan in Dubrovnik na veel vertraging op Schiphol. We hadden een slaapplek vlak bij het vliegveld gehuurd en de volgende morgen gingen we weer terug naar het vliegveld om de auto op te halen. Toen ging de reis naar Montenegro beginnen. Onze eerste stop was Kotor.

Kotor is een hele mooie stad gelegen in een baai. Vandaar dat het ook de Bay of Kotor wordt genoemd. We sliepen hier midden in het oude gedeelte van de stad en het was prachtig. Toen we aan het einde van de middag onze auto hadden geparkeerd en bagage hadden gedropt gingen we een rondje maken. Meneer had ik iets gelezen over de ladder van Kotor en dapper liepen we een berg op omhoog.

Uiteindelijk gingen we helemaal verkeerd, maar kwamen we wel in the middle of nowhere een huisje tegen met een ezel, koude drankjes en een hele aardige oude man. Dat maakte de moeilijke klim het meer dan waard. Plus het uitzicht was ook niet verkeerd.

De volgende dag hadden we dan de echte Ladder van Kotor gevonden en beklommen we de oude stadsmuren van Kotor. De muur is 4,5 kilometer lang en daarmee behoort de stad tot de best bewaard gebleven middeleeuwse steden aan de Adriaatische Zee.

Ja, dat was best een stevige klim. Gelukkig zijn er genoeg mogelijkheden om vroegtijdig je reis naar boven af te breken. Er zijn namelijk drie verschillende routes naar boven. Ooit van plan? Zorg voor een flesje water, daar zul je geen spijt van hebben!

En toen was het tijd voor de Lovćenpas. Mensen zeggen dat het één van de meest indrukwekkende wegen ter wereld is. Ik vond het vooral ook heel erg spannend. Deze weg werd in de 19e eeuw gelegd door de Oostenrijkers en er zitten 25 haarspeldbochten in. Nou, dat is soms niet goed voor je hart.

Onze huurauto bleek overigens echt heel hele dikke, spierwitte, nieuwe Skoda te zijn. Dat vond ik wel heel spannend rijden. Dus voor de foto kijk ik erg blij, maar ik moet toch eerlijk zeggen dat ik meer gewoon op de bijrijdersstoel heb gezeten.

Even stoppen langs de weg. Die huizen die je daar dus beneden ziet, ergens daar ligt ook Kotor.

Jammer genoeg werd het weer er niet beter op. Dat zie je ook wel aan mijn hoofd. En mijn fantastisch bij elkaar geraapte outfit, omdat het steeds kouder werd.

Na de 25e haarspeldbocht kom je dan uiteindelijk helemaal bovenaan en heb je adembenemend uitzicht. Wij zagen vooral wolken. Heel veel wolken.

Daar in dat witte staat ook een gebouw, daar kwamen we zelfs vandaan. Het weer zat ons dus die dag niet echt mee. We reden dus maar snel door naar ons nieuwe adres in Budva. Hier is het tijdens het hoogseizoen super druk aan het strand.

We sliepen in een ontzettend leuk guesthouse en in de zomer is het hier denk ik helemaal fantastisch met een eigen zwembad voor de deur. De eigenaar maakte ’s avonds lekker eten voor ons en ook ’s morgens kregen we een erg fijn ontbijt, plus een boel leuke tips voor onze reis verder.

Wij gingen verder naar het noorden richting het Durmitor National Park. Onderweg bleven we nog slapen in Nikšić en hadden we een ontzettend toffe slaapplek midden in de bergen.

Links zie je de boomhut die bij ons houten huisje in de bergen hoorde. Er was zoveel ruimte om het huisje heen en je hoorde gewoon helemaal niets. Dit moet met mooi weer een nog leukere plek zijn, want het was bij ons gewoon echt te koud om buiten te blijven zitten.

En de dame had allemaal eten voor ons gemaakt. Het was echt fantastisch! De pannenkoeken, aardappels, salade, brood en kaas was wel een beetje een gekke combinatie maar heel erg lekker. De pannenkoeken hebben we gewoon ’s morgens lekker op gegeten.

Wat hebben we nog meer gezien?

Het peperdure eiland Sveti Stefan op een afstandje.

Heel veel bergen met heel veel water.

De Tara Bridge waar we met een zipline vanaf gleden. Dat was echt tof!

We gingen naar het Nationaal Parkk Durmitor.

Waar we de hele reis niemand tegen kwamen behalve een paar koeien op de weg.

En we gingen naar klooster in een berg. In Montenegro is een klooster in een berg gebouwd genaamd Manastir Ostrog. Wij waren behoorlijk onder de indruk dus dat wilde wij zien en blijkbaar waren we die dag niet de enige.

Het was echt knetterdruk. Overal waar je keek zag je mensen. Toen wij de vijf kilometer omhoog liepen vonden we al dat er veel mensen met slaapzakken en tassen naar boven klommen, maar dat was dus omdat iedereen er bleef overnachten. Verrassing! Daarom was het er dus zo druk. Het klooster behoort namelijk tot de meest bezochte bedevaartsoorden van de Balkan en die avond zou er een mis plaatsvinden. Dat verklaart dus al die slaapzakken.

En toen was het tijd om terug te rijden naar Dubrovnik. Van het rustige en kalme Montenegro kwamen we terecht in het snikhete en super drukke Dubrovnik. Hier was het toeristische seizoen al in alle hevigheid losgebarsten en het bleek nog niet eens heel druk te zijn volgens de locals.

Iemand die de Walk of Shame van Game of Thrones herkent?

Dubrovnik is echt fantastisch. Het is er super warm en het is er heel erg druk, maar het is er ook echt heel mooi met straatjes om in te verdwalen, prachtige uitzichten en een helderblauwe zee.

We vonden zelfs een heel rustig plekje om lekker te zwemmen en dat was zo lekker met het warme weer.

En als echte Game of Thrones fans konden we die tour natuurlijk ook niet overslaan. Ik vond het een echte aanrader, de stadsmuur van Dubrovnik bewandelen kun je wel overslaan. Het is veel te druk en veel te duur. Rij dan gewoon lekker door naar Kotor.

Dat was Montenegro en een stukje Dubrovnik. Ik heb echt genoten van deze vakantie en kan niet wachten tot ik weer eens op reis mag. Montenegro is ook echt aan te raden als vakantieland! Het is goedkoop, nog niet al te toeristisch en de natuur is echt prachtig!

Nog nieuwsgierig wat we tijdens de reis gegeten hebben? Klik dan even hier.