Hoe kun je het beste op ijs lopen zonder te vallen?

Eigenlijk is het hier helemaal niet zo koud in Helsinki. Die snowboots, muts en handschoenen die tot -20 kunnen heb ik eigenlijk helemaal niet nodig. De sneeuw die hier al sinds begin december ligt begint nu te smelten en vervolgens bevriest het opnieuw. De straten van Helsinki veranderen in een ijsbaan en wandelen op ijs is een heel avontuur. Nu heb ik zelf nog niet plat op de grond gelegen, maar heb al wel een paar dingen geleerd over hoe je het beste kunt wandelen op de ijzige straten van Helsinki. Niet alleen handig hier, maar kan ook van pas komen op de straten in Nederland.

Ten eerste: wees niet bang! Je moet naar buiten – Helsinki is er op ingesteld – en als je niet naar buiten durft dan is er een mogelijkheid dat je vier maanden binnen moet blijven. Ook in Nederland of in welk land dan ook kun je niet binnen blijven alleen maar om een beetje ijs op de weg (met de auto is dit natuurlijk een ander verhaal).

Het lopen op ijs is een kunst op zich. Normaal lopen we gewoon rechtop met het gewicht op beide voeten. Maar dit betekent ook dat we niet veel balans hebben zodra we op het ijs stappen. Vandaar dat we ons gewicht op onze voorvoeten moeten hebben in plaats van het midden van de voet. Ja, je doet alsof je loopt als een pinguïn maar het helpt wel. Dat is de grote oplossing.

Als je nu over de straat loopt en je glibbert alle kanten uit, zelfs als pinguïn, probeer dan gewoon op sneeuw te lopen als die mogelijkheid er is. Dat loopt een stuk stabieler. Hier in Helsinki hebben ze overal met kleine kiezelstenen gestrooid. De soort kiezelstenen die heel snel in je schoenen komen, maar wel zorgen dat je niet op je kont valt. Ook hebben sommige straten vloerverwarming. Daardoor zijn de winkelstraten schoon en ijsvrij. Plus, helpt tegen koude voeten, want je wandelt niet door sneeuw.

Andere tip is lopen waar andere mensen lopen. Als zij niet vallen dan zal jij waarschijnlijk ook niet vallen. Verder zijn putdeksel, andere metalen oppervlakken of strepen op de weg, zoals zebra strepen zijn ook gevaarlijk materiaal. Plus, de oudere mensen houden zich ook staande op het ijs. Als zij het ook kunnen, dan kunnen wij het ook!

Het Noorderlicht: Magie in de lucht of grote flop?

Mijn reis naar Lapland was niet alleen om de husky’s of de sneeuw, maar ook omdat we een kans hadden om het Noorderlicht te zien. Er was zelfs een hele sneeuwschoen wandeling voor georganiseerd. De eerste avond was het perfect helder weer, maar we vonden niets. Misschien keken we gewoon verkeerd en wisten we misschien niet precies waar we naar moesten zoeken, maar we zagen niets wat zou kunnen duiden op een groene vlek in de lucht. Op zondagavond was het weer heel erg helder, maar waren we net iets te druk met spelletjes spelen totdat een andere dame op het raam klopte en ons mee naar buiten lokte. Na een lange zoektocht hadden zij het licht gevonden. De jas aan, sjaal om en de voeten in snowboots en op jacht naar dat groene licht.

Na een korte wandeling stonden we bijna tot onze knieën in de sneeuw te kijken naar een bewegende wolk. Alleen verrassing: die wolk waarvan ik verwachte groen te zijn had een witachtige wazige kleur. Alsof er sluierbewolking in de lucht hing. Moest dit het Noorderlicht voorstellen?

Het was een kleine teleurstelling. Was dit nu het spektakel? Waar is de groene kleur? Moest deze gekke witte wolk nu het betoverende licht voorstellen? Was dit de onvergetelijke gebeurtenis die we nooit zouden vergeten? Had ik gewoon de lat te hoog gelegd? Dit was toch allemaal een beetje minder dan dat ik had verwacht.

De teleurstelling was over toen ik mijn studiegenootje met haar camera zag stoeien. Ze probeerde het op de foto te krijgen en na een kijkje op haar scherm zag ik dat de camera het wel degelijk groen zag. Die witte wazige wolk was toch echt groen op het scherm. We konden het met het blote oog gewoon niet zien. En eerlijk is eerlijk, opeens had ik veel meer bewondering voor die witte bewegende sluierwolk.

Ook ik probeerde het op camera te krijgen, maar toen ik eindelijk mijn camera de goede instellingen had gegeven en iets meer op het scherm kreeg dan een zwarte lucht besloot de diva dat ze genoeg van zichzelf had laten zien. Ik was te laat en mevrouw kneep er tussenuit. Ik heb een groene vlek op de foto, maar heel duidelijk is het niet.

Uiteindelijk kwamen we erachter dat het gewoon niet de goede tijd was om het licht te bekijken. Het was te laat op de avond en de cijfers logen er niet om, het was gewoon een hele lichte versie van het Noorderlicht. Ondanks we er weinig van zagen was het toch een bijzondere ervaring om het mee te maken en ik ben de dame die ons losrukte van ons spelletje zeer dankbaar.

Wil je nu meer weten over het Noorderlicht en hoe je deze het beste kunt spotten plus fotograferen? Kijk dan even hier. 

Een verjaardagsfeest op z’n Fins

Afgelopen week kreeg ik een uitnodiging voor de verjaardag van mijn tutor. Een hele toffe en enthousiaste meid die mij samen met twee andere Erasmuskindjes had uitgenodigd om een verjaardag op de Finse style mee te maken. Na een heuse zoektocht voor een cadeautje klopte we gisteravond om half acht bij haar deur aan. Nieuwsgierig hoe de verjaardagsfeestjes hier gevierd worden, en dat blijkbaar erg vroeg. Vooral omdat de halfvolle wijnflessen en chips al op tafel stond. Om half acht. Hier drinken we niet eerst koffie.

Op zo’n verjaardag merk je wel weer hoe gehandicapt je bent als je de taal niet spreekt. Niet omdat de Finnen geen Engels spreken hoor. Integendeel zelfs, ze doen het hartstikke goed en willen graag een gesprekje met je aanknopen, maar gewoon omdat je niet mee kan kletsen en lachen om grapjes waar iedereen om lacht. Dus ga je maar chips eten of chocolade taart, want na drie uur kletsen met je mede uitwisselingsstudenten wisten we gewoon niets nieuws meer te vertellen. Ongemakkelijke stiltes als resultaat terwijl de rest van groep vooral liederen zingen en nog meer alcohol drinken. Je komt erachter dat de Finnen echt goed alcohol drinken, maar toen we vermoede dat de gastvrouw haar maag aan het legen was het tijd om naar huis te gaan.

Wat heb ik geleerd van deze avond?
♥ Jeetje, wat drinken deze mensen veel alcohol.
♥ Daarom hebben ze hier ook een ongeschreven regel om zelf je alcohol mee te nemen. Alcohol is hier gigantisch duur, je wilt natuurlijk niet dat de gastvrouw/man naast de verschrikkelijke kater ook nog eens een lege portemonnee heeft.
Je bent als uitwisselingsstudent reuze interessant, maar niet als je uit Nederland komt.
♥ Er is een soort drank dat wordt gebruikt voor shotjes wat smaakt naar salmiak wat echt onwijs lekker is!
♥ De chocolade taart was heel erg lekker
♥ Ik het best kan waarderen als ik ‘Ik voel me sexy als ik dans’ van Nielson opeens hoor.

Een verjaardag op zijn Fins kan ik in ieder geval afstrepen van mijn lijstje.