A little peek into my life #5

Hallo allemaal. Waren jullie ook zo verrast dat er opeens weer een boel posts online waren gekomen? Ja, ik heb de smaak weer te pakken. Dat krijg je als je overdag vrij bent en het telkens zulk slecht weer is. Wat een regen de afgelopen week hé? Morgen en vrijdag valt er zelfs nog veel meer, maar daarna wordt het hopelijk een stuk beter. Tijd voor zon en lentejassen dacht ik zo.

Toen ik ’s avonds eens thuis kwam van mijn werk vond ik dit tafereel. Wat een slaapkoppies hé?

Ik ging vorige week maandag een lesje thaiboksen meedoen. Nou, dat heb ik geweten. Ik vond het heerlijk, maar mijn scheenbenen waren kapot. ’s Morgens werd ik wakker met blauwe plekken op mijn scheenbenen.

Auw dus! Sporten is gezond toch?

Afgelopen vrijdag ging ik met Mem en Marije naar een hobbybeurs in Assen. We kochten een aantal hangers om nieuwe oorbellen van te maken en een handletting boekje plus brushpennen.

De ecoline pennen hebben we meteen uitgeprobeerd, maar het is lastiger dan ik dacht. We hebben wel speciaal papier erbij gekocht en met water vervaagd ook zeker de kleur zoals het hoort, maar de juiste techniek hebben we nog niet onder de knie.

De nicht van E. kreeg eind januari een baby’tje en we gingen zondag even op kraamvisite en nam dit leuke cadeautje mee. Ik vond hem super hilarisch!

Op de foto ziet het er niet echt smakelijk uit, maar het is zo’n lekkere lunch! Een wrap besmeren met roomkaas, belegen met jonge kaas, gegrilde paprika uit pot en stukje kipfilet en in de grillpan. Zo lekker!

Deze dondersteen had weer een ontzettend comfortabele slaapplek gevonden op mijn dekbed.

Gisteravond ging ik weer naar naaicursus en mijn volgende project is een blouse voor in de zomer. Het voorpand zit in ieder geval al een stukje in elkaar en ik hoop dat het uiteindelijk goed uitpakt. Ik ben altijd bang dat iets niet past als ik het zelf maak.

En dan het allerleukste van afgelopen week? Ik had zaterdag mijn eerste oefenwedstrijd met Gerrit.

Wat was het leuk en wat was hij braaf! De eerste proef ging uiteindelijk niet zo goed, maar dat was gewoon mijn schuld. Ik was er niet helemaal bij, maar de tweede proef was beter. Toen kregen we 176 punten en dat was zelfs bijna een winstpunt! Voor de eerste keer ben ik hartstikke tevreden. Nu gewoon verder trainen en op naar de volgende wedstrijd!

En zie hier een hele dikke paardenbuik. Nog maar iets meer als een maandje en dan krijgt Verona een veulentje. Ik ben super nieuwsgierig wat voor veulentje het wordt, hoe het eruit komt te zien en of het allemaal goed gaat natuurlijk. Ik heb ooit in de geboorte van Indy meegemaakt, maar dat was in 2002. Nu 15 jaar later maak ik het veel bewuster mee en ik ben zo nieuwsgierig. De laatste loodjes voor Verona nu dus. Ik moet ondertussen maar eens op zoek naar een naam voor het veulentje.

Vanavond ga ik weer fijn tegen die bokszak aanschoppen tijdens de bokstraining en verder moet ik nog een aantal dagen werken deze week. Zaterdagavond ga ik samen met Meneer en een ander stel uit eten om een jubileum te vieren en dan is het alweer zondag. Mag de zon dan alsjeblieft de hele week gaan schijnen?

Een spandoek, maar dan net even anders

Wanneer je moeder 50 wordt dan moet daar natuurlijk een groot feest omheen georganiseerd worden. De trukendoos wordt opgetrokken en dan moet er natuurlijk een spandoek gemaakt worden en een pop in de tuin. De hele tuin was in ieder geval goed versierd, maar dat is niet waar ik het vandaag over wil hebben. Ik wilde het vandaag hebben over ons spandoek. Die er net even wat anders uitzag dan elk ander spandoek. Want waarom zou je het spandoek niet net even wat creatiever maken als normaal? Mijn zusje Marije kwam met die fantastische idee en tof is hij geworden hé? De credits zijn eigenlijk allemaal voor Marije, ik heb alleen maar meegeholpen met verven. Ik pronk er nu gewoon mee 🙂

 

Zo zag het spandoek eruit voor het inkleuren en ik vind hem nog steeds echt super cool. Het klopt, als je langs ons huis was gereden had je er waarschijnlijk niets van gelezen. Maar dat was met een ander spandoek ook niet gelukt, je rijdt met 80 km/u langs ons huis dus dan is alles lezen al lastig.

Wat ik dan wel deed is een paar leuke kaartjes maken voor bij het gebak. Ik werd geïnspireerd door Marije haar creatieve brein en (met behulp van een beetje Pinterest en Google) deed ik ook een poging tot handlettering en dat is eigenlijk best goed gelukt. Ik vind vooral het kaartje met ‘Kokoscake met witte chocolade’ erg goed gelukt.

Misschien duiken we straks wel dieper in de wereld van handlettering. Mijn zusjes worden tenslotte in juni 21. Dat is ook een reden voor groot feest.

De eerste keer | Alleen naar de bioscoop

Alleen naar de bioscoop gaan vinden veel mensen maar vreemd en eng. Ja, daar was ik ook één van. Naar de bioscoop gaan is toch al snel een uitje waar meerdere mensen bij aanwezig zijn. Maar wat als je nu een film écht wilt zien, maar niemand wil en kan mee. Dan ga je maar gewoon alleen. Dat is dus ook wat ik afgelopen zomer deed.

Het was tijdens een weekend dat ik alleen was in Arnhem. Vriendje was het weekend bij zijn ouders en zou zondagmiddag weer terugkomen. Ik was dus zaterdagavond alleen en ik wilde dolgraag naar de nieuwste Captain America film. Omdat ik toch dolgraag die film op zaterdag wilde zien en ik wist dat ik Vriendje geen plezier deed om samen naar de film te gaan kocht ik zaterdagmiddag een kaartje. Voor mezelf. Stoer.

Ik voelde natuurlijk wel wat spanning toen ik aan de balie een kaartje wilde kopen, maar de dame keek helemaal niet gek op toen ik 1 kaartje wilde voor de film. Nadat de eerste hindernis was overwonnen ging ik nog even de stad in (dat vinden we dan weer niet gek hé. Alleen de stad in gaan). Een paar minuten voordat de film begon stapte ik de zaal binnen, ging helemaal achterin zitten en binnen no-time begon de film. In de pauze las ik gewoon een magazine en toen ik later de bioscoop uit liep voelde ik me verschrikkelijk badass! Alleen naar de film gaan is een piece of cake!

Dus is er eens een film die je echt graag wil zien, maar niemand wil met je mee? Het is niet erg of zielig of forever-alone als je in je eentje naar de film gaat. Het is hartstikke stoer. Plus, je hoeft je de snacks ook met niemand te delen. Wat houdt je nu nog tegen?

 

 

Mijn Netflix favorieten van dit moment

Ik ben altijd al gek op series en films geweest. Het was dus geen verrassing dat ik ook wel nieuwsgierig werd toen Netflix werd geïntroduceerd. Nu heb ik al lange tijd samen met mijn twee zusjes een abonnement en worden een aantal vrije uren besteed aan Netflix. Maar het aanbod van Netflix is zo ontzettend groot dat ik soms door de bomen het bos niet meer kan zien. Gelukkig heb ik toch nog een paar hele leuke dingen kunnen vinden en het tenslotte nog steeds niet prachtig weer buiten. Kun je meteen iets leuks uitkiezen en onder de dekens kruipen.

Inside Out
Inside Out is een animatiefilm en heel erg leuk. In de film volg je de emoties van het tienermeisje Riley. Wij worden allemaal geleid door emoties en dat is in deze film zo bijzonder en goed neergezet. De emoties Plezier, Angst, Woede, Afkeer en Verdriet volg je in deze film en samen proberen ze het beste te doen voor Riley. Natuurlijk zijn ze het niet altijd met elkaar eens en dat zorgt weer voor problemen. Gelukkig is er altijd een happy ending.

 

A Girl Like Her
Ik was heel nieuwsgierig naar dit verhaal toen ik erover las bij Annemerel en wat was dit indrukwekkend! Ik vond het een erg goed verhaal en zou het iedereen aanraden. De film gaat over Jessica die op de middelbare school heftig wordt gepest door haar voormalige beste vriendin Avery en uiteindelijk besluit een zelfmoordpoging te doen, omdat ze het pesten niet meer aan kan. De film is gebaseerd op waargebeurde verhalen en heel heftig. Ik zou de film iedereen aanraden, maar let op: het is geen lekker wegkijkmateriaal.

 

Chef
Nog een kookfilm in het rijtje die ook heel erg leuk is! De film gaat over Chef Carl Casper die een conflict heeft met de eigenaar van het restaurant waar hij werkt. Uiteindelijk besluit hij ontslag te nemen en in Miami start hij met een foodtruck met zijn beste vriend en zoon. Het verhaal is niet heel diepgaand, maar wel heel erg leuk omdat er zoveel lekker eten tevoorschijn komt. Dus zorg ervoor dat er genoeg snacks klaarstaan als je deze wilt kijken, want honger gegarandeerd!

 

Fittest on Earth
Deze past ook in het straatje van documentaires en wat was hij tof! Deze documentaire gaat over een groepje mannen en vrouwen die meedoen aan de Crossfit Games 2015. De deelnemers geven je een kijkje achter de schermen en wat hebben zij een spierballen! Ik vond het een inspirerende documentaire. Niet omdat ik dezelfde doelen heb, maar gewoon om te zien hoe zo’n wedstrijd loopt en het doorzettingsvermogen van deze atleten is gewoon fantastisch!

 

Welke zou jij kijken?

Op natuurijs ben ik gelukkig

Een koude neus, je laten meevliegen door de wind, het gekraak onder je voeten en later de vermoeidheid in je benen. Schaatsen op natuurijs vind ik fantastisch! Daarom was ik ook helemaal in mijn element toen ik twee week geleden na 3 jaar weer kon schaatsen.

De eerste ijsbaan die open was bij ons in de buurt was in Roden. Het was superdruk met allemaal kinderen en voornamelijk ook onwennig, maar ook zo ontzettend lekker.

Een dag later was ijsbaan in het dorp open en natuurlijk moest ik daar ook een aantal rondjes schaatsen. Onze ijsbaan ligt verscholen in het bos en heeft echt een perfecte grootte. Hij  is eigenlijk nog breder dan op de foto hierboven, maar ik kan me niet herinneren wanneer dat ooit open is geweest. De kwaliteit van het ijs is langs de bosrand nooit zo goed als de rest. Gelukkig is onze ijsbaan nog groot genoeg en heb ik verschillende middagen rondjes mogen rijden.

Helaas gaat het nu niet meer lukken. Het vriest dan nu af en toe nog wel eens, maar schaatsen zit er deze winter niet meer in denk ik. De schaatsen liggen nog niet op zolder (tot ergernis van moeders), maar je weet het maar nooit. Misschien mogen we toch weer. De winter kan voor mij in ieder geval niet meer stuk 🙂

 

 

 

Ondertussen heb ik ook een diploma

Toen ik in augustus vertelde dat ik mijn bachelordiploma haalde duurde het nog wel even voordat ik uiteindelijk een handtekening op het papiertje mocht zetten en hem ook daadwerkelijk in handen had. Na 3,5 maand was het dan eindelijk zover en mocht ik hem eind november ophalen. Ondanks dat deze gebeurtenis ook al vier maanden geleden is wilde ik hem toch graag met jullie delen (en natuurlijk mijn zelfgemaakte jurk showen).

Op 20 november was het dan zover. Mooie kleding aan, haren in de krul en de kachel in de auto aan, want wat was het koud op die dag! Op de uitnodiging stond dat we op tijd moesten zijn. Nou, ik dacht mijn school wel een beetje te kennen en normaal zijn ze nooit zo punctueel. Blijkbaar op de dag van de diploma-uitreiking wel. Proberen ze het na die vier jaar toch nog een beetje goed te maken. Was het niet dat ik nu eigenlijk een beetje laks was en niet écht op tijd was. Dus zodra ik binnen was moest ik in de tiende versnelling naar boven om snel een handtekening te zetten op dat papiertje, lachen voor de foto, heel snel hoi zeggen tegen mijn oude klasgenoten en op naar de zaal voor de generale repetitie. Pardon?! Ja, dat dachten wij ook. Anderhalf uur van te voren zaten wij al op de tribune om te luisteren hoe we straks het podium op moesten lopen en hoe we het diploma in ontvangst moesten nemen. Dat is eigenlijk toch wel een beetje gedoemd te mislukken toch? We moesten ook niet gek opkijken als we per ongeluk het verkeerde diploma kregen zeiden ze. Aanpakken, lachen, foto en doorlopen! Ruilen doe je maar achter de schermen. Natuurlijk kregen we bijna allemaal het verkeerde diploma, maar dat zie je op de foto toch niet 🙂

Ja, we kregen zelfs zo’n fantastisch hoedje. Helaas mochten we er niet mee gooien. 

Na 2,5 uur stonden we weer buiten en had ik opeens dat papiertje in handen. Klaar, finished en finito. De studententijd is dan toch écht officieel ten einde! Ik sprak nog met mijn oude mentor, zwaaide mijn klasgenoten uit en dan moet je ’s avonds opeens weer werken.

Maar de dag was tof! Ik was blij dat Stenden zo’n uitgebreide diploma-uitreiking had georganiseerd voor ons. Er waren verschillende sprekers uit het vakgebied en ze hadden er echt hun best voor gedaan en ik had een goede gelegenheid om mijn nieuwe jurk aan te doen!

A little peek into my life #4

Ja, dat is lang geleden hé? Maar ik leef nog steeds en heb de weg naar mijn blog weer gevonden. Mijn laatste bericht was van drie maanden geleden dus ik hoop dat jullie allemaal fijne kerstdagen hadden, een knallend nieuwjaar en niets hebben gemerkt van Blauwe Maandag. Ik heb me in ieder geval goed vermaakt in de afgelopen maanden en ik heb zin om weer wat te bloggen. Ik zal niets beloven, want dat werkt toch niet. Maar er komen binnenkort nog wat meer posts tevoorschijn, maar nu eerst: wat deed ik de afgelopen maanden?

Ik nam afscheid van mijn allereerste baantje. Ik begon op mijn 15e te werken bij het restaurant van het Gevangenismuseum en nu bijna 8 jaren later nam ik afscheid.

Ik begon namelijk met een nieuwe baan bij Fellini in Assen. Ik ging er daarna samen met mijn zusjes en Mem eten.

Ik mocht mijn diploma ophalen!

In december viel ik met de scooter. Ja, dat was wel even auw en natuurlijk nog veel erger voor mijn scooter. Vooral de voorkant is aardig beschadigd, maar gelukkig rijdt hij nog wel gewoon.

Ik zou op 7 januari met Gerrit onze eerste onderlinge wedstrijd rijden. Gewassen en al stond hij heel netjes op stal en nog geen uur later had hij de poepvlekken alweer op de hals. Schimmels zijn verschrikkelijk!

Samen met Kyra probeerde ik de Dr. Denker puzzel op te lossen. Lieve foto hé?

Samen met een vriendinnetje bezocht ik in januari Paard&Zo in Steenwijk. Het was koud, maar gezellig en we keken naar een demonstratie van Joyce de Vos over Vrijheidsdressuur. We hebben maar bedacht dat wij vorig jaar ook zo’n clinic gaan houden, want dat zag er heel tof uit! Ik heb al een beetje geoefend met Gerrit.

In februari werd mijn moeder 50! Feest dus!

Voor het feest maakte we natuurlijk een spandoek. Zie je hoe lief Kyra op de stoel tussen ons in zit?

Voor haar verjaardagsfeest maakte ik een heleboel cake en cupcakes. Lekker, lekker, lekker. Mijn favoriete was de citroenyoghurt cake.

Kyra slaapt nog steeds in de meest onmogelijke posities.

En natuurlijk bleef ik paardrijden de afgelopen weken. Het gaat steeds beter en laatst reed ik eens zonder zadel. Jeetje, wat vond ik dat spannend zeg! Het is denk ik zo’n tien jaar geleden dat ik zonder zadel reed, maar Gerrit was super braaf. 

En viespeuk Verona krijgt over ongeveer twee maanden haar veulen. Mevrouw is 10 april uitgerekend en ik ben heel benieuwd hoe het straks gaat. Misschien vraag je je af of ze altijd zo vies is. JA! Ze gaat ’s nachts altijd helemaal languit in haar stal liggen en is ’s morgens altijd helemaal smerig. Ze is nog erger dan Gerrit.

Ik kreeg koekjes uit Hongarije. Ik heb nog regelmatig contact met Niki die ik leerde kennen in Helsinki en we schrijven brieven en sturen cadeautjes. Ik kreeg deze keer koekjes en ze waren lekker!

Dus dat heb ik de afgelopen maanden gedaan. Ik zal proberen om de komende tijd weer wat regelmatiger zulke updates te plaatsen. Ik heb al van verschillende gehoord waarom ik niets meer op mijn blog plaatste en zelf vind ik het ook altijd erg leuk. En wat ga ik nu aankomende week doen? Vanavond ga ik naar de toneeluitvoering van heit en morgen heb ik afgesproken met een vriendin om te lunchen en naar de film te gaan. Ik zag haar voor het laatst op mijn verjaardag in september dus dat werd wel weer eens tijd. Verder moet ik nog een aantal avonden werken, ga ik weer thaiboksen (sinds kort echt favoriet) en heb ik volgende week zaterdag een clinic van Herge van Hall. Ja, ik word straks nog echt een topruiter 🙂  Ik heb er weer zin in!

De Random question tag

Vandaag deel ik met jullie mijn antwoorden van de Random Question Tag. Ik vond het wel weer eens leuk om een paar gekke vragen te beantwoorden. Hieronder lees je mijn antwoorden.

1. Wat is één van je grootste dromen?
Gelukkig en gezond zijn. Beetje cliché hé, maar het is wel waar. 

2. Noem drie dingen die op dit moment dichtbij je liggen.
Een kladblok met de uitleg over verschillende wijnsoorten, een pen en de oplader van mijn laptop. De tafel is dus nogal leeg en ik ben bezig mijn wijnkennis wat af te stoffen.

3. Rijd je auto? Zo ja: heb je wel eens een ongeluk gehad?
Ik heb al bijna vijf jaar mijn rijbewijs dus ik heb al heel wat kilometers gemaakt en wel eens een botsing gehad met een brug. Ik nam de bocht iets te kort en reed keihard tegen de stoep. Resultaat: een scheve achteras. Dat deed pijn aan mijn portemonnee. 

4. Hoe laat stond je vanochtend op?
Mijn wekker ging om 8 uur, maar ik stond rond half negen naast mijn bed.

5. Met wat uit je kledingkast/garderobe kun je niet zonder?
Ondergoed, natuurlijk. Alle kleding zit beter als je een bh en onderbroek aan hebt 🙂

6. Wat is de laatste film die je gezien hebt?
Percy Jackson and the Lighting Thief op Netflix. We dachten dat dit het tweede deel was, maar kwamen erachter dat het deel 1 was die we al eens gezien hadden.

7. Wat staat er in je laatste appbericht?
Weltrusten van mijn vriendje van gisteravond.

8. Heb je iets fysiek opvallends?
Ik draag een bril, maar dat lijkt me niet ontzettend opvallend.

9. Ben je wel eens in een ander land geweest?
Jazeker, maar ik ben altijd binnen Europa gebleven. Hier kun je lezen waar ik allemaal al ben geweest. 

10. Houd je van sushi?
Nee, ik vind het niet zo lekker. Ik heb het wel eens zelf gemaakt en dat was heel leuk, maar je maakte me gelukkiger met warm eten.

11. Heb je ooit medicatie gehad om beter in slaap te komen?
Ik heb wel eens codeine pillen geslikt toen ik heel veel last had van kriebelhoest. Die pillen remmen de kriebel, waardoor ik gemakkelijker in slaap viel, maar behalve dat val ik super snel in slaap. Geen medicatie voor nodig.

12. Hoeveel broers/zussen heb je?
Ik heb twee zussen van 20 jaar. Ja, een tweeling dus.

13. Hoe oud word je op je volgende verjaardag?
Volgend jaar op 5 september word ik alweer 24 jaar. 

14. Verf je je haar?
Ik heb heel lang mijn haar geverfd toen ik nog kort haar had. Ik was heel erg blond, weer wat donkerder, weer blond en toen zelfs een tijdje paars/rood (maar dat was eigenlijk een foutje). Nu ik langer haar heb verf ik het niet meer.

15. Vertel iets over je plannen voor vandaag.
Vanmiddag heb ik les met Gerrit en vanavond ga ik sporten en ik wil nog een bezoek brengen aan een kringloopwinkel om spullen heen te brengen. Een tijd geleden hadden we een grote opruiming en daar hoop ik dan andere mensen weer blij mee te maken.

16. Wat wilde je worden toen je klein was?
Ik wilde eigenlijk niet eens zoveel worden. Ik had maar drie keuzes: binnenhuisarchitect, politieagente te paard of basisschool juf. Uiteindelijk ben ik geen van drieën geworden.

17. Heb je wel eens een nacht doorgehaald?
Nee, ik heb altijd wel even geslapen. Ik kan me niet herinneren dat ik ook zolang achter elkaar wakker ben geweest eigenlijk.

18. Aan de hand van welke quote leef je?
Ik vind: ‘Lach en de wereld lacht terug‘ een mooie quote. Ik geloof dat wanneer je lacht en vriendelijk bent naar iedereen je die positiviteit uiteindelijk weer terug krijgt.

Garito wil zich graag even voorstellen

Toen wij van de zomer op vakantie waren bij vrienden in Limburg kwamen wij weer thuis met een wel erg bijzondere souvenir. We kwamen namelijk thuis met een Spaanse Andalusiër. Ja, dat is eens wat anders dan een koelkastmagneet uit Maastricht of een Limburgse vlaai. Maar nu na een aantal weken is Garito al helemaal ingeburgerd. Tijd voor een voorstelrondje:

Hoi Garito. Wie ben jij? 
Ik ben een Andalusiër. Eén van de oudste paardenrassen ter wereld en wordt ook wel ‘het zuivere Spaanse ras’ genoemd of in het Spaans: ‘Pura Raza Española (PRE)’. Je herkent mijn ras aan onze lange manen en soepele gangen. Mensen gebruiken ons graag voor shows en ook in films zijn wij een graag geziene gast.

 

Waar kom je vandaan?
Ik ben geboren op de Spaanse Staatsstoeterij Yeguada de La Cartuja Hierro del Bocado. Hier ben ik opgeleid om in vierspan te rijden voor de wagen, maar ik leerde ook om onder het zadel goed te rijden. Een aantal jaren geleden verhuisde ik met mijn drie vrienden uit het vierspan naar Limburg om na een tijdje te verhuizen naar Duitsland. Hier stond ik ongeveer 2,5 jaar, maar hier vond ik het niet zo leuk. Afgelopen zomer verhuisde ik nog een keer, maar nu naar Veenhuizen. Het duurde even voordat ik het hier leuk vond, maar gelukkig sta ik niet alleen en voelt het nu wel als thuis.

Hoe oud ben je eigenlijk?
Ik ben tien jaar oud. Dus eigenlijk nog niet zo heel oud hoor.

Zou je zeggen dat je een braaf paard bent?
Soms ben ik heel braaf, maar ik heb in Duitsland wel een aantal kunstjes bedacht. Soms kan ik opeens heel hard aan het halstertouw trekken, omdat ik gewoon geen zin heb om mee te gaan. In Duitsland werkte dat altijd, maar hier in Nederland werkt dat eigenlijk niet zo goed omdat ze me hier net te slim af zijn. Daar ben ik dus maar mee gestopt. In het begin durfde in niet in de trailer, omdat ik bang was dat ik weer ergens anders heen moest. Gelukkig kom ik altijd weer terug bij Verona. Dat is mijn vriendin. Ze staat op de foto hieronder en krijgt straks in mei een baby. Spannend hé? Ze vond me in het begin niet zo lief, maar we zijn nu vrienden. Als ze weggaat ben ik altijd helemaal van streek en draai ik heel veel rondjes in mijn stal. Maar ze komt gelukkig altijd weer terug. Verder ben ik heel lief hoor. Ik sta altijd gemakkelijk stil, luister en loop niet meer zoveel weg.

Hoe vind je het rijden? 
Met de wagen rijden vind ik nog heel moeilijk. Dat gaat nog niet zo goed. Vroeger deden we dit met zijn vieren of met zijn tweeën en nu moet ik alleen de wagen trekken. Dat snap ik nog niet zo goed en vind het heel moeilijk. Hieronder zie je een foto van de eerste keer alleen voor de wagen. Ik wilde echt niet vooruit komen en Jildou hielp zelfs met het duwen van de kar. Toch snapte ik er niets van. Nu gaat het gelukkig wel iets beter, maar ik weet nog steeds niet wat ik ervan vind.

Onder zadel rijden vind ik wel erg leuk. Vorige week deden we dat voor het eerst en dat gaat goed. Jildou en ik worden denk ik wel een goed team. We hebben beide een lange pauze gehad van het rijden en hebben nog wel veel training nodig. Jildou wiebelt ook nogal en is soms bang en dan word ik ook een beetje zenuwachtig, maar ik denk dat het goed komt.

 

Is er nog iets dat je graag wil vertellen?
♥ Jildou noemt me Gerrit, want dat vind ze leuker dan Garito. Eigenlijk wel gek, want ik heb een hele dure Spaanse naam gekregen en dan word ik in Nederland zomaar Gerrit genoemd. Maar goed, ik luister naar beide namen eigenlijk niet.
♥ Ik ben dol op appels en appelsnoepjes. Ik kan ook heel goed schooien en mijn neus in jaszakken steken om te kijken of je misschien nog ergens snoepjes hebt verstopt voor mij.
♥ Ik houd mijn stal erg netjes. Ik verstop zelfs mijn mest onder stro. Zo zie ik er niets van. Maar ik vind vies worden wel erg leuk hoor. Ik ga zelfs graag in de modder rollen. Nu heb ik een deken op dus word ik niet heel vies, maar anders moest ik bijna elke dag gewassen worden.

Dat was mijn voorstelrondje. Nu is het weer tijd om te eten, want dat doe ik graag. Tot de volgende keer!

A little peek into my life #3 Op Terschelling

In het laatste weekend van september was ik samen met mijn ouders, zusjes, E en Kyra een weekendje op Terschelling. Het was de eerste keer dat we een bezoekje deden aan Terschelling en wat was het heerlijk! We hadden onwijs geluk met het weer en heerlijk uitgewaaid op het strand.

Op de boot met Kyra. Onze kleine hond was ook mee en die vond het allemaal maar reuze interessant.

Yes! Op weg naar Terschelling.

En we zijn op het strand! We hadden helaas wel een dik uur vertraging met de boot en we verbleven in een huisje van Landal Greenparks in Midsland dus we moesten ook nog een aantal kilometers fietsen vanaf de boot voordat we onze bagage konden droppen. Daarna vertrokken we al snel naar het strand. Heerlijk!

En zo werden we de volgende morgen wakker. Het huisje was echt onwijs schattig en had een leuke bedstee om in te slapen. Voor een weekend echt dikke prima!

Op zaterdagmiddag gingen we iets heel tofs doen, namelijk met een blokart over het strand racen. We hadden echt enorm geluk met het weer, want het waaide hard genoeg, maar ook weer niet te hard. Ik ben namelijk niet echt een adrenalinejunkie dus ik vond het allemaal maar wat spannend, maar jeetje wat was dat tof!

Echt een dikke aanrader als je de mogelijkheid hebt om dit op het strand te doen! En wees niet bang dat je de kart niet onder controle kunt houden, want dat lukt zoveel beter dan je verwacht.

Daarna was het tijd voor onze familie foto’s. Een aantal jaren terug maakte we op het strand in Zeeland een foto van ons drieën en die wilde we nu graag nog eens maken. Die zon was overdag echt heerlijk, maar voor zo’n foto is het best wat onhandig.

Zondagmorgen regende het helaas de hele tijd dus deden we vooral heel veel spelletjes en las ik mijn boek uit.

Gelukkig regende het aan het einde van de dag niet meer dus vertrokken we snel weer naar het strand en de duinen.

Ook Kyra was helemaal in zijn element op het strand. Ze vond het echt helemaal fantastisch om te rennen, vliegen en te spelen met de andere honden op het strand. Zoveel liefde voor onze kleine boef.

En op maandag gingen we terug naar het vaste land. Het was ’s morgens echt zulk lekker weer dat we zonder jas op een bankje konden zitten. Wat een verwennerij!

Terschelling was echt heel erg leuk. Ik heb al een aantal keer op het strand van Schiermonnikoog en Ameland gelopen, maar Terschelling is net wat groter en heeft gewoon net wat meer leven dan de andere eilanden. Terschelling is dus zeker voor herhaling vatbaar!

1 | 2 | 3 | 4 | 22 |