Ja! Ik leef nog en ga je nu vertellen wat ik deed afgelopen tijd!

Wauw, dit is echt lang geleden. Mijn laatste post was echt meer dan een maand geleden en er is ondertussen al een heleboel gebeurd! Ik ga je nu vertellen wat ik deed wat ik niet met jullie deelde.

Als allereerst: IK HEB MIJN SCRIPTIE INGELEVERD! En de eerste vraag die je te binnen schiet kan ik meteen beantwoorden met: NEE! Ik heb nog een reactie en dat vind ik stom. Ik heb zolang naar dit moment toegewerkt en dan vind ik het stom dat ik nog geen reactie heb. Maar goed, ik heb hem pas maandag ingeleverd. Ik moet de docenten ook even de tijd geven om het te lezen :)

Goed, het beste nieuws is er uit. Maar wat heb ik verder deze maand gedaan? In willekeurige volgorde:

Ik ging met mijn nicht mee naar de visagist voor haar bruidsmake-up.

En ging dus in de maand mei ook naar een bruiloft. Ik was mijn nicht haar ceremoniemeester samen met haar schoonzus en alles ging hartstikke goed. Zij en hij zagen er heel mooi uit en het was een hele mooie bruiloft. En ik weet dat het niet mijn dag is om in de spotlights te staan, maar nu had ik ook een fijne reden om een mooie jurk te dragen en mijn haar te laten opsteken door de kapper. YES! 

Ik liep vijf kilometer hard tijdens de Loop Leeuwarden in 28:32 terwijl ik eigenlijk 0,0 had getraind. Dus ik was verbaasd dat ik toch nog zo’n snelle tijd eruit kon persen. Daarna heb ik eigenlijk geen kilometers gelopen. Typisch Jildou.

Ik ging weer van Assen naar Arnhem en weer terug. Ik vind het wonen in Arnhem echt heerlijk, maar ik word wel een beetje moe van dat heen en weer gereis. Maar dat zit er bijna op!

Ik bottelde E. zijn zelf gebrouwen bier samen met hem wat overigens veel meer werk was dan ik had verwacht. Eindresultaat heb ik nog niet geproefd.

Maar ik proefde wel bier toen Maallust zijn vijfde verjaardag vierde afgelopen zaterdag. Scoor!

Ik at bij Hoog Vuur in Amersfoort iets heel erg lekkers! En wat een onwijs tof restaurant is dat zeg!

En ik ging eten in Amersfoort, want de volgende morgen vertrok ik vroeg richting Berlijn en dat was heel erg tof! Ik mocht vanuit Foodservice Netwerk (stage dus) mee naar Berlijn samen met 140 food professional als chef ‘koffers sjouwen’, zorgen dat mensen terug in het hotel kwamen en helpen waar nodig was. Dat klinkt allemaal minder leuk, maar het was wel in Berlijn en dat was tof! En wachten in het zonnetje, worst eten en koffers bewaken was eigenlijk heel gezellig.

En dat waren de foto’s die ik de afgelopen tijd maakte. Sorry, I blame my broken phone. Ik zit namelijk al een maand zonder mijn eigen telefoon en gebruik nu mijn oude (ook) kapotte Samsung S plus. Het is zo’n oude telefoon dat ik niet eens gebruik kan maken van de nieuwste updates van sommige apps. Dus de foto’s zijn ook helaas niet van fantastische kwaliteit. Maar behalve een Samsung S plus gebruiken, deed ik deze maand nog veel meer. Ik ging natuurlijk naar stage waar ik druk bezig ben met de voorbereidingen van Food Unplugged, pas ik goed op mijn baby aardbeien, ga ik af en toe eens boksen, hoef ik nog maar drie weken naar stage, heb ik niet geblogd, heb ik twee boeken gelezen, keek ik een boel afleveringen van Game of Thrones en loop ik af en toe eens door Arnhem. Dit is toch eigenlijk ook een hele leuke stad hé?

Zo dat was het wel voor nu. Ga ik nu op bed en binnenkort weer eens wat meer vertellen!

10 dingen die je misschien nog niet van mij wist

1. Ik ga over een paar weken weer meedoen aan de Loop Leeuwarden met Marije. We gaan die vijf kilometer wedstrijd rocken! De foto hierboven was van 2014 en dit jaar hoop ik toch echt iets harder te lopen!

2. Ik mis het paardrijden eigenlijk heel erg.

3. Hoewel het wonen in Arnhem me eigenlijk 100x mee valt en ik me hier misschien best zie wonen als ik later groot ben, voel ik me nog steeds het meeste thuis in het noorden van Nederland.

4. Ik vind cola eigenlijk heel vies.

5. Ik wil een keer op de fiets van Arnhem naar mijn stage in Bennekom, maar dit is 18 kilometer fietsen aardig wat hoogteverschillen en ik weet niet in wat voor toestand ik ben als ik uiteindelijk arriveer op kantoor. En dan moet ik ‘s avonds ook weer terug.

6. Samen met meneer zijn wij oppasmama en oppaspapa voor twee katten in Arnhem en ze zijn eigenlijk heel erg leuk. Cas en Marble zijn echt zo knuffelig en lief. Ik wil ze eigenlijk gewoon mee naar huis nemen na 1 augustus :)

7. Ik heb een beurs gekregen voor de master International Hospitality and Service Management. Ik kan dus in september beginnen met een master in Leeuwarden, maar enige nadeel: €9000,- collegegeld inclusief boeken en een studiereis betalen.

8.  Ik wil heel graag beter leren fotograferen en omgaan met Photoshop, maar het lukt me niet zo goed om het mezelf aan te leren. Ik kan dan een cursus gaan doen, maar daar wil ik dan ook weer niet teveel geld aan uitgeven.

9. Ik mag voor stage mee op trendtour naar Berlijn en dat vind ik echt heel erg leuk!

10. Nog maar vijf weken en dan moet ik mijn scriptie inleveren. Dat geeft me nu echt een beetje de kriebels!

Traktatie: Kaneelbroodjes

kaneelbroodjes

Toen ik het boek van Ohmyfoodness binnen kreeg was dit recept één van de eerste die ik wilde maken. In Finland waren kaneelbroodjes namelijk echt mijn favoriete traktatie. De Finse kaneelbroodjes waren zo ontzettend lekker en smeuïg dat ik heel erg benieuwd was of deze ook zo lekker zouden zijn. De eerste keer dat ik ze maakte vielen ze mij een beetje tegen omdat het deeg zo droog was, maar een paar dingen aanpassen en de hulp van een vriendin werden ze stukken lekkerder! Rijzen is het toverwoord.

Ingrediënten voor 25 kleine broodjes
Het kan zijn dat je nog veel meer broodjes uit het deeg kan halen. Het boek zegt dat je van dit recept 16 broodjes kunt maken, maar ik heb er ook wel eens 32 van gemaakt. Het is maar net hoe groot je de broodjes wilt. Ik had deze keer 25 broodjes. 

Het brooddeeg
♥ 
1 zakje instant gist (7 g)
♥ 550 g bloem
♥ 75 g ongezouten roomboter
♥ 100 g kristalsuiker
♥ 200 ml halfvolle melk
♥ 1 tl zout
♥ 2 eieren (maat M)

De vulling
♥ 2 el gesmolten boter
♥ 140 g donkerbruine basterdsuiker
♥ 2 el kaneel

kaneelbroodjes

Bereiding
♥ Zorg ervoor dat alle ingrediënten op kamertemperatuur zijn.
♥ Doe alle ingrediënten voor het brooddeeg in een kom en kneed dit in 10 minuten tot een soepel deeg. Dit kun je met een keukenmachine met deeghaak doen, maar ook prima met de hand. Creëer je meteen weer wat meer spierballen, want tien minuten is lang! Als het deeg wat te plakkerig wordt, voeg je een beetje extra bloem toe.
♥ Vet een schone kom lichtjes in met een beetje olie en leg hierin het brooddeeg. Dek het af met plasticfolie en laat het deeg minimaal 1,5 uur rijzen tot het in volume verdubbeld is.
♥ Bestrooi het aanrecht lichtjes met een beetje bloem en rol hier het brooddeeg op uit tot een grote, rechthoekige plak.
♥ Laat het dan nog eens 15 – 30 minuten rijzen. Verwarm ondertussen de oven voor op 200 graden.
♥ Smelt dan wat boter in een pannetje en mix twee eetlepels gesmolten boter met de donkerbruine basterdsuiker en de kaneel. Ik hou van kaneel dus ik deed er 2 el in, maar één eetlepel kan ook prima.
♥ Rol dan het brooddeeg helemaal vlak uit en snijd het in gelijke stukken. Dat worden je broodjes. Als je net als ik niet zo’n grote keuken hebt, verdeel dan het deeg gewoon in verschillende delen en rol ze apart uit.
♥ Bekleed een bakplaat met een vel bakpapier en verdeel hierover de broodjes. Dek af met een theedoek en laat nogmaals 30 minuten rijzen.
♥ Bak dan de kaneelbroodjes in het midden van de oven in 15 – 20 minuten gaar.

En lekker dat ze zijn! Ze verdienen misschien dan niet de schoonheidsprijs, maar ze zijn wel heel erg lekker! En ook heel erg handig om uit te delen, want je kunt er een heleboel maken. Eet smakelijk alvast. Ik durf te wedden dat ze ook zo op zijn :)

In de trein #30 Scriptie, Verjaardag & bijna weer Game of Thrones  

2016-04-20 20.31.31Vandaag las ik een tweet over spookbloggers en ik voelde me aangesproken. Ik ben precies zo’n spookblogger. Een blogger die soms heel erg actief kan zijn en dan van de één op de andere dag niet meer online te vinden is. Op sommige momenten kom ik met een heleboel verhalen en het andere moment raakt mijn blog verschrikkelijk op de achtergrond. Zo’n blogger ben ik nu eenmaal, ik heb het voor nu maar geaccepteerd. Dus kroop ik vandaag meteen weer in de blogpen. Maar ik moet wel zeggen, het bloggen gaat makkelijker als er regelmaat in zit. Ik moet er nu echt even ‘voor gaan zitten’.

Er zijn namelijk ook een heleboel andere dingen die mijn aandacht nodig hebben. Mijn scriptie/thesis/management project bijvoorbeeld. Ik heb er al een heleboel woorden over vuil gemaakt, maar ook vandaag zeg ik: de laatste loodjes zijn nog lang niet in zicht. Aankomende maandag mag ik de eerste versie van het volledig rapport inleveren voor feedback en dat is een kans waar ik zeer gretig gebruik van ga maken. Hoewel er nog heel veel aan moet gebeuren ga ik mijn best doen om hem zo ver mogelijk af te krijgen en zoveel mogelijk feedback te verkrijgen. Dat wordt vooral nog een uitdaging, want de meest recente versie staat op de computer op stage en ik? Ik ben op weg naar huishuis. Dus hopelijk kan iemand op kantoor mij helpen met het meest recente bestand.

Maar ik zit dus in de trein naar huis. Ik heb deze week namelijk een onwijs korte werkweek en nu al weekend! Maandag was ik in Eindhoven voor een evenement van HANOS, dinsdag was ik vrij en nam ik de rol van poetsvrouw aan en morgen ga ik met mijn nicht naar de bruidsvisagiste voor de proefmake-up. Dat vraagt dus alweer om een vrije dag en ga ik dus vandaag weer op weg naar het Noorden. Het was natuurlijk wel heel gek dat ik alleen maar woensdag en vandaag op kantoor was, maar volgende week gaan we er weer keihard tegenaan.

Deze week was echt een hele fijne week. Dinsdag was echt een heerlijke vrije dag. Meneer was jarig dus we hadden een ontbijtje op bed, ik ging het hele huis schoonmaken, deed een heleboel was en kon het zelfs buiten ophangen, ik maakte een taart en ’s avonds hadden we een boel visite. Het was zo ontzettend leuk! Woensdag en donderdag kon ik fijn met mijn management project bezig met hier en daar een kleine opdracht tussendoor en ging ik maandagavond en woensdagavond sporten. Ik kreeg namelijk dinsdagmiddag groen licht van de fysiotherapeut. Mijn kuit is weer beter J Betekent niet dat ik meteen volledig volle bak kilometers moet gaan maken, maar het zit in ieder geval weer goed. Vandaag was gewoon een goede productive dag met een lange wandeling naar de heide met collega’s en van het zonnetje genoten. Daarna was de productiviteit eigenlijk ook meteen weer verdwenen dus toen ging ik maar op de fiets naar het station.

EN….. zondag komt er weer een Game of Thrones aflevering dus we kunnen maandag weer kijken! Ja, daar kijk ik naar uit! Ik wil zo graag weten wat er gebeurt met iedereen met de grootste vraag: is Jon Snow echt dood?

En die foto? Dat zijn onze aardbeien plantjes in de tuin. Hopelijk krijgen we dan een heleboel lekkere aardbeien binnenkort.

Terug van een radiostilte

Het duurde even, maar ik wilde toch weer even wat van mij laten horen. Ik ben er namelijk nog steeds hoor. Ik heb het gewoon druk met mijn scriptie, de laatste loodjes van stage en alles erom heen. Dan schiet bloggen er gewoon even bij in. Ook omdat ik gewoon geen inspiratie heb en dan heb ik weinig spannends te vertellen. Maar vanavond had ik gewoon zin om even te kletsen.

Wat ik de afgelopen weken heb gedaan? Ik laat het je zien in foto’s:

Ik maakte nogal donkere selfies met de oppaskatten (de duckface was blijkbaar populair).

Cas kruipt altijd heel graag in de dekens en dan pakken we hem natuurlijk extra goed in.

Ik deed ook aan hardlopen en bootcamp.

Ik ging naar de McDonald’s met mijn lieve en gekke mede-stagiaires na een evenement.

Waar wij teveel taartjes en muffins van deze tafel aten op dat evenement.

En ik nam deze mee naar huis voor de verjaardag van Meneer. Ssssst.

 

Nog meer knuffelen met Marble en ik kreeg prachtige bloemen van Meneer, want….. *tromgeroffel we hadden in maart 3 jaar verkering.

Ik zag de eerste poster van het Pauperparadijs. Een toneelstuk dat wordt opgevoerd op de binnenplaats van het Gevangenismuseum. Dat wordt lekker veel werken en heel veel koffie schenken in de zomervakantie!

Ik ging thee drinken bij Dille en Kamille en kocht hele leuke spulletjes.

Ik ging kijken bij een heel groot paasvuur.

En ik ging kijken bij een korfbalwedstrijd van mijn zusje. Vroeger vond ik dit echt zo’n ontzettend leuke sport, alleen kreeg ik vandaag een paar foto’s toegestuurd die eigenlijk het tegendeel bewijzen.

 

Maar ik vond het echt heel leuk vroeger hoor. Maar blijkbaar vond ik ook mijn nagels erg belangrijk.

Verder at ik een heleboel lekkere dingen, zat ik afgelopen zondag op het terras met de zon op mijn gezicht, heb ik (bijna) alle interviews voor mijn scriptie afgerond en kan het coderen beginnen, begint de scriptiestress toch wel een beetje te komen en heb ik groen licht gekregen van de fysiotherapeut: ik mag weer hardlopen! Ook zat ik weer een aantal dagen op de fiets en dan begint de stagedag toch beter, mijn tandartsafspraak viel echt 100% mee en ik deed een poging om een studiebeurs aan te vragen voor een master. Ik trapte ook keihard in de 1 aprilgrap van Coolblue. Ik vond het minimagazijn eigenlijk best een goed idee. Geen idee waar ik het over heb? Klik hier. O en we zagen een heleboel afleveringen How I Met Your Mother en ik kan niet wachten tot de nieuwe aflevering van Game of Thrones op tv is.

Aankomende week zal in het teken staan van het voorbereiden van twee evenementen van donderdag en volgende week maandag en dinsdag. Dat betekent zo’n 900 badges maken *insert spierbalemoticon! Verder komen vrijdag mijn neef en zijn vriendin bij ons in Arnhem eten en viert mijn oma zaterdag haar 75e verjaardag. Feest! Dat was wel mijn kletspraatje voor vandaag.

Fijne week!

Een kijkje in mijn dropbox

Ik hou ervan om oude foto’s te bekijken. Of het nu mijn babyfotoboek is, van mijn basisschooltijd of nog iets later, ik word er altijd erg gelukkig van. Ik kan me daar echt uren mee vermaken. De laatste tijd kijk ik vooral naar foto’s van mijn uitwisselingsperiode in Helsinki. Dat was toch wel zo fantastisch dus ik graag die foto’s terug om herinneringen op te halen. andaag wilde ik jullie daarom meenemen in mijn reis door oude foto’s. Kijk je mee naar foto’s van mijn korte haar, naar Helsink foto’s en eigenlijk iets teveel selfies?

Ik geef mijn allereerste pony hier een hele dikke kus. Door Moonlight leerde ik paardrijden met vallen en opstaan en op deze foto maakte ik hem netjes voor zijn volgende baasje. Daar heeft hij nog twee jaar de boef uit mogen hangen tot het einde. We weten niet precies hoe oud hij is geworden, maar we gokken zo’n 30 jaar oud. Rechts zie je twee van mijn favoriete plekken op de hele wereld. Boven is mijn keuken in Helsinki. Hier had ik hele lange gesprekken met mijn liefste huisgenootje en vriendinnetje Kate. Rechtsonder de eerste foto van mijn kamer in Leeuwarden. Voor het eerst op mezelf in de grote stad in een hele fijn kamer, waar ik twee fantastische jaren doorbracht.

Ja, ik was nogal een kameleon als het over kapsels gaat. De laatste jaren houd ik me eigenlijk aardig rustig, maar ik was blond, paars, kort, lang en nu uiteindelijk dus weer lang. Ik ging van rechtsonder, naar linksonder, naar linksboven en uiteindelijk groeide het weer wat langer rechtsboven.

De allereerste foto in havo 4 (2008) waar ik besloot zomaar mijn lange lokken af te knippen.

Nog zo’n foto met uitersten. Lang, kort, blond en rood. Ja, ik durfde echt van alles.

Nog meer selfies! Ja, ik maak graag foto’s van mezelf. Maar wel op speciale momenten. Linksboven is samen met Willeke (waar we belachelijk veel op elkaar lijken) op de dag dat ik mijn kamer in Leeuwarden leeg haalde. Rechtsboven was mijn laatste kerst werken bij de La Place (en uiteindelijk de één na laatste kerst van La Place Assen). Rechtsonder was de eerste keer dan ik mijn ‘lange’ haar netjes vast kon maken en rechts in één van de eerste selfies in Helsinki. Zie je die dikke laag sneeuw achter mij? Mag ik alsjeblieft terug?

Hier moet ik zelf altijd zo om lachen. Deze foto werd gemaakt op één van de afscheidsfeestjes van ESN Helsinki. Dit zijn twee van de liefste mensen die ik daar leerde kennen!

Goed, uiteindelijk waren dat een heleboel meer selfies en minder babyfoto’s dan ik had verwacht. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om zo eens een kijkje te nemen :)

Pareltjes vinden in een kringloopwinkel

Eigenlijk loop ik nooit zo vaak een kringloopwinkel binnen. Vaak vind ik het er te rommelig, onoverzichtelijk en onduidelijk. Ja, je kunt de winkels die ik bezoek de schuld vinden, maar pareltjes vind ik er dus nooit. Ik begon de moed al een beetje op te geven. Tot afgelopen weekend, want op weg naar de stad besloot ik een andere route te fietsen en vond ik twee dingen die al tijden op mijn wishlist stonden.

cafetiere

Ik zocht al tijden een mooie cafetiere. Toen ik in Helsinki studeerde ging ik vaak thee drinken en studeren in een café. Daar kreeg ik altijd mijn thee in een cafetiere. Daar waar je normaal de koffie doet, deden ze daar losse thee. Ik vond het echt een heel leuk idee en probeerde er zelf ook één te vinden in Nederland. Maar die dingen waren altijd te groot, klein of veel te duur. Tot ik deze tegenkwam, want deze heeft de perfect maat en was maar €4,-. Dat paste mij veel beter dan de €25,- die ik er in de Blokker bijna voor betaalde. Ik zal hem dan nooit gebruiken voor koffie, maar het is een perfecte theepot voor losse thee.

espressomaker

Samen met deze mooie cafetiere vond ik ook een Bialetti Moka espressomaker die ook al een tijdje op mijn cadeautjes-om-weg-te-geven wishlist stond. It was my lucky day!

Bialetti

Toen ik vorig jaar op vakantie was kocht ik één voor mijn vader, maar die was eigenlijk te klein. Je kon daar maar één kopje espresso mee zetten en hij wilde toch graag één maatje groter. Heel erg fijn dat ik deze variant tegenkwam met de perfecte maat. Die gaat dus mee als cadeautje naar thuisthuis. En het allermooiste? Ik was maar negen euro kwijt voor deze twee pareltjes die ik héél lang wilde hebben. Pareltjes vinden bij de kringloop kan dus tóch wel!

Kun jij ook gemakkelijk koopjes vinden bij de kringloopwinkel of loop je er niet zo vaak naar binnen?

Ik kreeg een lesje in tanden poetsen

Na anderhalf jaar niet in de tandartsstoel gezeten te hebben was het afgelopen maandag toch weer eens tijd. Ik was gewoon al heel lang niet meer geweest en het feit dat ik in Leeuwarden, Helsinki en Bennekom woonde en nu in Arnhem en mijn eigen tandarts thuisthuis was hielp weinig. Mijn gebit deed ook weer niet zoveel pijn dat ik er een hele dag vrij wilde nemen voor een tandartsbezoek. Tot ongeveer vier weken geleden. Toen mijn kiespijn na een paar dagen wel erg langzaam wegtrok vond ik het wel wat spannend worden. Ik belde dus een tandarts in Arnhem en lag maandag in de stoel. Het eindresultaat: een heleboel foto’s van elke tand, een afspraak bij de mondhygiënist, een afspraak voor een wortelkanaalbehandeling en tandarts die me op het hart drukte dit erg serieus te nemen. Ik zal jullie verdere details besparen, maar het was dus niet allemaal rozengeur en maneschijn.

Dinsdag had ik dus direct de afspraak bij de mondhygiëniste en zij gaf mij een volledige les in het gebruik van tandenstokers, flosdraad en de tandenborstel. Ik denk dat ik jaren bij de verkeerde tandarts ben geweest, want dit was me nog nooit eerder verteld. Ik was ook nog nooit bij de mondhygiënist geweest dus veel wat ze me vertelde was ook echt nieuw. Ik had eigenlijk nooit last van mijn gebit qua schoonhouden, maar ik voelde me nu behoorlijk dom. Na de uitleg werden mijn tanden en kiezen met een mini hogedrukspuit gereinigd en de pijn viel eigenlijk reuze mee. Het was niet prettig en mijn flink ontstoken tandvlees was het er ook niet mee eens, maar een beetje doorbijten en het was zo voorbij. Toen kreeg ik de uitleg van de tandenborstel. Een zachte tandenborstel gebruiken, veel korte bewegingen, 5 seconden per tand en dezelfde volgorde aanhouden waren de vier belangrijkste punten. Hoe schoner je je gebit houdt, hoe minder gemakkelijk tandplak, tandsteen en uiteindelijk gaatjes kunnen ontstaan. Een uur later stond ik weer buiten met een nieuwe tandenborstel, speciale mondspoeling, tandenstokers en een heel schoon gebit. Dus in plaats van twee minuten tandenpoetsen ‘s avonds ben ik nu met tandenstokers, flosdraad, een tandenborstel en mondspoeling in de weer. 

Nu maar hopen dat mijn tandvlees zich heel snel gaat herstellen en ik mijn gebit goed schoon kan houden voor de volgende afspraak: een wortelkanaalbehandeling. En dat is nog maar het begin. Wat heb ik dus hiervan geleerd behalve hoe je je tanden poetst is? Wacht niet te lang met naar de tandarts gaan! Dat kan je een heleboel problemen besparen.

Waarom iedereen De Mooie Voedselmachine moet lezen

De mooie voedselmachine

Ik denk dat wanneer je iemand zou vragen wat de belangrijkste organen in je lichaam zouden zijn, 9 van de 10 mensen antwoorden: hart, longen en hersenen. Logisch natuurlijk, want zonder het hart wordt ons bloed niet rondgepompt, zonder longen krijgen we geen zuurstof binnen en zonder hersenen werkt er eigenlijk niets. Toch vind ik dat er nog één orgaan in dat rijtje thuishoort, namelijk de darmen. Door Giulia Enders leerde ik dat de darmen jou maken tot wie jij bent, wat je eet, hoe je je voelt en vertellen je zelfs wanneer je honger hebt. Je darmen horen dus zeker weten in het rijtje ‘belangrijkste organen’ thuis.

De mooie voedselmachine

Ik kocht het boek eigenlijk als cadeautje voor mijn zusje, want vroeger had ze onverklaarbare buikpijn. Ik dacht dat dit misschien kon helpen. Niet omdat er in staat wat je moet doen om buikpijn te verminderen, maar om meer te weten te komen van onze darmen. Uiteindelijk was ik diegene die het boek als eerste las en ik ben echt razend enthousiast. Niet alleen omdat het boek er heel erg leuk uit ziet en gemakkelijk weg leest, maar omdat ik zoveel ervan leerde.

Het boek is eigenlijk opgesplitst in drie delen. In het eerste deel vertelt Giulia van alles over de charme van je darmen. Ze legt uit waarom we onze darmen moeten waarderen en vertelt van alles over het spijsverteringskanaal, hoe je darmen reageren op voeding en ze legt daarbij heel duidelijk uit hoe allergieën ontstaan. Die pinda-allergie ontstaat dus in je darmen. Als laatst vertelt ze hoe je het beste kunt poepen, waarom een krukje in de wc daarbij gaat helpen en ze brengt een glimlach op je gezicht terwijl je het leest. Het is namelijk zo leuk en luchtig geschreven.

De mooie voedselmachine

Het tweede deel wordt al iets ingewikkelder, want ze legt uit hoe ons eten verteerd wordt. Ze legt in detail uit welk orgaan en kanaal verantwoordelijk is in het verteringsproces en gaat ze dieper in op de invloed van de darmen op onze hersenen. Onze darmen bepalen voor een heel groot deel hoe we ons voelen en blijkbaar kunnen zelfs depressies voortkomen uit disbalans in je darmen. Onze darmen zorgen er dus niet alleen voor dat we kunnen poepen, maar doen veel meer dan dat.

In het derde deel duikt Giulia in de wereld van de bewoners van de darm; bacteriën. Ze vertelt veel over ons immuunsysteem en de darmflora. Het derde deel is wel pittig. Ik vond het erg interessant, maar bij dit gedeelte moet je wel goed je koppie bijhouden. Ze legt namelijk een heleboel dingen uit over micro-organismen en dat leest voor mij nu niet zo lekker weg. Maar wanneer ze een boekje open doet over antibiotica en de werking van anti-, pro- en prebiotica was ik echt verrast. Ik wist wel dat antibiotica je kunnen helpen als je ziek bent, maar tegelijkertijd maakt antibiotica ook heel veel kapot in je lichaam.

Verwacht van dit boek geen stappenplan om je darmen weer gezond te maken. De Mooie Voedselmachine is vooral een boek met heel veel leuke en super interessante weetjes over het meest onderschatte orgaan van ons lichaam. We kunnen eigenlijk een heleboel van ons eigen lichaam leren voordat we ons vol gooien met paracetemols, omdat we ons niet zo lekker voelen. Blijkbaar komt er een heleboel vanuit onze darmen.

Maar niet alleen om de interessante en leuke weetjes moet je dit boek lezen. Giulia haar schrijfstijl is fantastisch en het boek is niet alleen heel erg leerzaam, maar ook is het gewoon heel erg leuk aangekleed. Giulia is zo ontzettend enthousiast en praat met zoveel passie over darmen dat je eigenlijk niets anders kan dan ook enthousiast maakt. Ze was ook te gast bij RTL Late Night waar ze echt enthousiast was.

Ben je nieuwsgierig geworden? Je kunt het boek eigenlijk bij elke boekhandel halen.

Hoe gaat het nu eigenlijk met afstuderen?

Jullie hebben vaak genoeg gelezen dat ik op stage was, af en toe een evenement had voor stage en dat ik druk bezig ben met mijn scriptie. Maar wat doe ik dan nu precies en wat is het onderwerp van mijn scriptie? Dat ga ik jullie vandaag vertellen.

Mijn afstudeerstage
Ik zit dus in het vierde jaar van mijn opleiding. We kunnen het heel serieus International Hospitality Management noemen, maar dan weet toch niemand waar ik het over heb. Het is gewoon de hogere hotelschool in Leeuwarden. Het vierde jaar betekent een afstudeerstage lopen en een afstudeeronderzoek schrijven. Veel scholen scheiden deze dingen, maar mijn school heeft ze gecombineerd. Ik loop dus tien maanden stage en schrijf mijn scriptie ook in die tien maanden.

Mijn afstudeerstage is bij Shoot my food communication in Bennekom. Shoot my food communication is een communicatiebureau gespecialiseerd in de wereld van eten, drinken en slapen. Dat klinkt mooi hé? Ik weet het, ik was ook onder de indruk toen ik het voor de eerste keer hoorde. Maar goed, wat doen jullie dan nu precies? Wij maken communicatie uitingen voor groothandels of voedselproducenten zodat zij hun product kunnen introduceren aan horeca professionals. Een voorbeeld: vorig jaar werd er een nieuwe satésaus op de markt gebracht voor chefs. Hiervoor is een hele campagne opgezet met logo’s, filmpjes, een huisstijl, een digitaal magazine, advertenties in vakbladen en een kookwedstrijd. Dat is dus iets wat mijn collega’s hebben opgezet. Ik kwam toen echt net binnen (de wedstrijd was in oktober), maar dat doen we dus. We doen nog een heleboel andere dingen, maar digitale magazines, advertenties en campagnes opzetten is wel waar we op dit moment mee bezig zijn. Maar wat doe JIJ dan nu precies hoor ik je denken. Ik help vooral gewoon overal waar nodig is. Dus research doen, artikelen schrijven, mensen bellen, dingen voor evenement regelen, eindredactie doen op online magazines en heel veel leren. Ik ga steeds meer snappen wat we doen, hoe iets werkt en wat mijn collega’s van mij verwachten dus ik mag ook steeds meer doen. Dat vind ik leuk.

En hoe kom je als hogere hotelschool student nu terecht bij een communicatiebureau? Dat is namelijk een vraag die veel vaker krijgt. Veel mensen denken dat je als hogere hotelschool student in een hotel ‘hoort’ stage te lopen, maar daar is helemaal niets van waar. Ik denk dat het meerendeel van mijn klasgenoten eigenlijk niet bij een hotel stage loopt. We kunnen dus overal terecht komen en mij leek het heel interessant om eens aan de andere kant te kunnen snuffelen. En wat bleek, heel veel van mijn collega’s komen van de hotelschool. Dit is namelijk omdat wij veel kennis hebben van de foodservice markt. Daar hebben we tenslotte in gestudeerd en werken we ook. We zullen dan ook niet zeggen dat we het beste communicatiebureau van Nederland zijn, maar we zijn wel de beste in de foodservice markt (mooie woorden van mijn collega hé?).

Mijn scriptie
Naast mijn stagewerkzaamheden moet ik ook een afstudeeronderzoek doen. Mijn onderzoek gaat over de hoogte van werkdruk binnen het bedrijf. De focus ligt dus nu op de hoogte van werkdruk, de oorzaken van werkdruk en uiteindelijk ga ik een aanbeveling schrijven. Ik ben vorige week begonnen met de dataverzameling via interviews en het wordt nu allemaal steeds echter. 6 juni is de definitieve deadline en dat betekent dat ik nog 11 weken heb. Dat vind ik wel een beetje spannend. Gelukkig vind ik mijn onderzoek erg interessant en dat maakt het wel iets gemakkelijker om aan te werken. Onderzoek doen is nog steeds niet mijn favoriete bezigheid, maar een leuk onderwerp helpt wel.

Dat was een hele lap tekst, maar ik hoop dat ik een goed beeld heb geschetst van mijn situatie op dit moment. Maar ga me niet vragen wat mijn plannen zijn na mijn stage, want daar heb ik echt nog geen antwoord op.

1 | 2 | 3 | 4 | 21 |